Dag 2, dinsdag 13 april, gele route vanaf villareal

(het schiet niet erg op, maar 'zo veel te doen en zo weinig tijd om het in te doen...')
Het is helemaal niet zulk spaans weer meer vandaag. Bewolkt, koud en winderig. Met een man of 10 rijden we net als gisteren naar Villareal de San Carlos, waarvandaan we vandaag de gele route gaan lopen. Het is ontzettend druk op de parkeerplaats en in de straatjes van dit miniatuurdorpje. We vragen ons af waarom. Het blijkt boomfeestdag te zijn en iedereen komt een boompje planten. Wij wringen ons door de massa en na allemaal even achter zekere deur geweest te zijn vertrekken we eindelijk. Ik heb me als excursieleider aangemeld, dan ben ik in elk geval van die verplichting af. Al gauw horen we nachtegaal en cettis'zanger, en even verder op zitten 2 roodborstjes om het hardst tegen elkaar op te zingen. We vinden qua planten in 1e instantie niet veel anders dan gisteren, maar na ongeveer een kilometer (en een uur, die plantenlui zijn niet vooruit te branden) vinden we de witte astragalus waarover gisteren gerept werd. Een geval met grote witte bloemtrossen als van een acacia, maar dan niet hoger dan een meter en kruidachtig ipv houtig. Qua vogels is het dankzij de wind niet bijster spannend maar op een gegeven moment krijgen we zicht op een gierenrots waarop we een aantal paartjes vale gier op nest treffen. Bij het uitzichtpunt (met bankjes) met zicht op de gieren is het koffietijd. Na de koffie vinden we uitgebloeide fritilaria lusitanica en narcisjes die niet op naam te brengen zijn. Bij de splitsing in het pad nemen de plantenlui de lus terug richting bezoekerscentrum terwijl de vogelaars nog een eindje verder lopen. Dit laatste wordt beloond met op ooghoogte voorbij zwevenden vale gieren en lunch bij een watervalletje. Als we terug zijn bij de splitsing voorspel ik dat de plantenlui nog geen 300 meter verderop zullen zijn. Inderdaad treffen we ze binnen een paar minuten, maar wel bij een bijzondere vondst.

Een tongorchis (Serapias lingua). Even later zien we óók nog een blauwe rotslijster. Rond 15:00 uur zijn we terug bij de auto en om 16:00 uur zijn we terug op de camping. De Ouwelui hebben, met slecht weer in het vooruitzicht, besloten in een huisje te gaan in plaats van in de tent te blijven. Heel verstandig. Terwijl zij zich in het huisje settelen breek ik mijn kleine tentje af en verhuis m'n hebben en houwen naar het grotere tentje waarin zij gewoond hebben de afgelopen 2 nachten. Bij het huisje staat een ooievaarsnest waarin ook tenminste één paartje spaanse mussen broedt. Ze hebben een prachtig bolletje geweven van verse grassprieten en zelfs een paar boterbloemetjes toegevoegd. 's Avonds begint het te regenen, en de choc moet in de convo gedronken worden. Met enig passen en meten past het nét met 49 man...

Dag 1, maandag 12 april. Groene route vanaf villareal

Na een wat onrustige nacht, vreemd bed en vreemde geluiden... 's Morgens rond half 8 op en douchen. 8 Uur brood halen en dan ontbijten. Het is vreselijk kruimelbrood dat uit elkaar valt als je er naar wijst. Om 9 uur verzamelen voor de excursies. Wij gaan vandaag de groene route vanaf het bezoekerscentrum bij Villareal de San Carlos lopen. Eerst een kwartiertje met de auto, met een tussenstop bij een uitkijkpunt waar we zicht hebben op blauwe rotslijster! Verder zingt de nachtegaal. Bij het bezoekerscentrum steken we de weg over en nemen de 2e ingang naar de wandelroute. De 1e is door de vele regen van de afgelopen tijd ontoegankelijk. Gelukkig is het vandaag prachtig weer. We vorderen niet heel snel want alles is spannend en nieuw, zowel de plantjes als de vogels. We vinden witte affodil, een soort graslelie, die al mooi in bloei begint te komen. Verder bloeien er verschillende wikkes en lathyrussen, kuif- en boshyacinthen. Er zijn hier veel roodkopklauwieren en al gauw horen we ook de 1e bijeneters. Even later zien we een grote schaduw zich door het luchtruim begeven... Een monniksgier, niet veel later gevolgd door zowel vale gier als aasgier. Tijdens de koffie ziet Sicco een spaanse pijpbloemvlinder. Hij is echter zo vliegerig dat we hem niet op de foto krijgen. Wie weet later nog. Als we net weer verder lopen zien we een grote vlinder vliegen, het lijkt haast wel een vleermuis. Het lijkt of hij wordt opgeslokt door een bijeneter, maar we vinden hem even later gelukkig terug. Een grote nachtpauwoog.

In tegenstelling tot de pijpbloemvlinder laat hij zich geduldig fotograferen. Er vliegen ook verschillende 1e generatie landkaartjes en kleine vuurvlinders. Een stel belgen dat hier met kinderen op vakantie is vermaakt zich met stenen keren, wat oa een nest van (waarschijnlijk) rode patrijs en een jong ringslangetje oplevert. In de bosjes zingt tijdens de lunch een baardgrasmus, hij laat zich door enkelen van ons goed bekijken. Na de lunch klimmen we naar het hoogste punt, vanwaar we zicht hebben op een gieren rots. Er zitten er een stuk of wat, meest vale. Op een nest boven op een boom zit een monniksgier geduldig op een jong, wat zich even later ook laat zien. Een zwarte ooievaar stijgt op van ergens onder ons en laat zich prima van alle kanten zien. Er vliegen wel tien argusvlinders hier. Op de weg terug zien we in de beek, na haast onder de voet te zijn gelopen door een stel paarden op een veel te smal paadje, nog een grote gele kwikstaart. Vanuit de auto zie ik op de weg terug een blonde tapuit. Morgen gele route met mij als excursieleider.

In Spanje

Na aankomst rond de middag zijn we doorgereden naar de camping. Tijdens een benzine- en eetstop dienen de 1e leuke waarnemingen zich al aan. Er zingen grauwe gors en graszanger en het blijkt dat de spreeuwen hier zwarte spreeuwen zijn. Aangekomen bij Malpartida de Plasencia is het nog even zoeken naar de juiste plek, maar dat levert wel de eerste blauwe eksters op. Ze bestaan dus echt. Eenmaal op de camping vinden we een plekje met uitzicht op roodkopklauwieren en veel blauwe eksters. Na opzetten van de tent is het tijd voor koken eten en choc. Gelukkig is het heerlijk weer en dus zitten we buiten. Een grote groep, 49 personen, waarvan 14 voor het eerst op een KNNV kamp zijn. Die stellen zich als eerste voor, waarna de rest zich voorstelt. Ik ken zo'n 10 mensen van eerdere kampen. Na de choc is het wel bedtijd.

Onderweg.

Eindelijk is het dan toch 11 april geworden, de dag waarop het KNNV kamp in de Extemadura begint. Ik zit nu - ruim op tijd - op schiphol voor de vlucht van kwart over tien naar Madrid, waar de ouwe lui om tien voor één klaarstaan om me op te halen.Samen rijden we dan de laatste 300 kilometer naar Plasencia waar we twee weken op camping Monfrague zullen bivakkeren. De ouwe lui zouden vanuit Düsseldorf met de autoslaaptrein naar Narbonne zijn gereisd, ware het niet dat de SNCF weer eens besloot te gaan staken... Nu zijn ze dus helemaal komen rijden. Gisteravond belden ze op dat ze in een voorstadje van Madrid waren en dat ze nu eerst naar een Bach concert gingen en aansluitend naar een orgelconcert, beiden in de kathedraal. Die vermaken zich wel! Nu ga ik even kijken of dit verhaal meteen gepubliceerd wordt of dat het in de concepten blijft hangen. Als dat laatste het geval is heeft het niet zoveel zin om updates te maken...

Middelste bonte specht in Utrecht!

Guus Peterse melde op UVN dat hij vorige week zondag (de eerste lentedag 21 maart) op de terugweg van een VWU excursie naar de Stulp, achter Manege Arends aan de Eykensteijnstesteeg een mogelijke middelste bonte specht had gehoord. De 24e kon hij hem definief bevestigen. Vrijdag de 26e had ik tijd om ook eens even te gaan. Al vrij gauw hoorde ik 'm roepen vanuit de buurt van het huis Rovérestein. Na ongeveer een uur wachten, waarin hij af en toe riep, en ik uitgebreid kon genieten van het gebladblaas van de tuinman van Eykensteijn, - stel je voor dat er te veel bos in je tuin komt -, zat hij ineens in een eik z'n 10 meter van me vandaan, om vervolgens naar een berk op ongeveer de zelfde afstand te vliegen. Hier liet hij zich een paar minuten prima van alle kanten bekijken, vloog naar een eik een eindje verder weg en vervolgens, opgeschrikt door iets weer weg naar de plek waar ik 'm het eerst had horen roepen.

In het midden...

En hier nog eentje waarvan je met wat fantasie het rode petje kunt zien.

Spijt!!

Gistermorgen werd er vanuit Lentevreugd bij Wassenaar/Vliegveld Valkenburg een griel gemeld. Ik bedacht dat ik dat vanmorgen maar eens moest gaan proberen. Had al uitgevogeld dat ik 't slimste kon fietsen vanaf station Leiden. Ik had vandaag wel een paar belangrijke dingen op kantoor te doen (algemeen directeur en ander hoog bezoek ontvangen, stukken directieteam overleg lezen en overleg voorbereiden, enz enz...) maar dacht dat ik best 's morgens eerst in mijn nette pak dat beest kon gaan doen. Helaas won mijn plichtsbesef het van mijn twitchershart. Dus zat ik vanmorgen om 8 uur weer braaf achter mijn bureau. Word er nota bene vanaf de plek waar gister de griel was, die overigens vandaag niet weer werd gevonden, een kuifkoekoek gemeld.... Zucht. Dat leert mij maar weer om die plicht af en toe niet al te serieus te nemen en meer op mijn gevoel af te gaan... Heb er vanmiddag bij de afscheidsborrel van de divisiedirecteur Milieu en Leefomgeving, die na 22 jaar de overstap naar Directie Telecom van EZ maakt maar een glaasje extra op genomen, om mijn 'verdriet te verdrinken'.

Voorjaar

Sinds ik de vorige keer wat publiceerde is het voorjaar geworden. Het heeft wel even geduurd, maar nu is het echt bezig. Afgelopen vrijdag hoorde ik éindelijk mijn eerste tjiftjaffen van dit jaar, en vond ik het eerste bloeiende klein hoefblad. Vanmorgen was ik op de stulp en bij het pluismeertje en daar zongen, ondanks de koude wind, de boomleeuweriken. Ook was er de eerste roodborsttapuit. Vorige week zondag was ik met de cursus groep van Frans van Bussel van het NMC in Zeist op excursie in de Amerongse Bovenpolder. Daar had ik eigenlijk verwacht mijn eerste tjiftjaf al te horen, maar het was nog koud. Wel troffen we er de 1e witte kwikstaart, en zongen er puttertjes en sijsjes in de boom bij de boerderij naast de parkeerplaats. Nu word het wachten op de 1e fitissen, rietzangers en zwaluwen. Er zijn al een paar zwaluwen gezien, dus misschien komende week al...