Visarenden en andere leuke dingen

Vandaag was er weer een leuke excursie van Vogelwacht Utrecht. Naar de Biesbosch met afdeling Utrecht Stad. Om 8:00 uur vertrokken we met 3 auto's met daarin totaal 9 personen vanaf het bekende punt bij de Galgenwaard. Even leek het er op dat zich een unicum voltrok, namelijk dat er meer vrouwen (5) dan mannen (4) mee waren, maar 1 man zou rechtstreeks naar ons eerste doel, Polder Harderhoek bij Werkendam komen. Inderdaad troffen wij elkaar daar en zo was het evenwicht hersteld. Het eerste wat we zagen was een hek vol graspiepers en héél veel ganzen en eenden. Verder grote- en kleine zilverreigers en lepelaars. We zijn maar gewoon het fietspad een eind opgelopen, onderwijl steeds kijkend wat er allemaal zat. Tussen de eenden zat een rare exoot. Guus bedacht dat het wel eens een roodschoudertaling kon zijn, en dat klopte. Er zaten, op wat kieviten en een enkele kemphaan na, opvallend weinig steltlopers. Terwijl we daar over stonden te praten riep iemand ineens 'Grote Roofpiet!!'. Het bleek een visarend te zijn. Voor mij nr. 187 op de jaarlijst. Terwijl we terugliepen naar de auto zag ik boven de rivier weer/nog een visarend vliegen, maar door dat ik wat ver achteraan liep (was even achtergebleven) zagen de anderen hem helaas niet. Verder waren er veel kwikstaarten. Gele en witte. Een sperwer kwam even onrust stoken tussen de vele zwaluwen die boven de kampeerboerderij fourageerden. Na een kort autoritje stoppen we bij een pad naar een kijkplatform. Dit platform is bezet, maar dat maakt niet uit. We zien een paar grutto's tussen de ganzen, en even later vlieft een slechtvalk over. Terwijl we daar naar staan te kijken komt eerst een en kort daarna een tweede visarend over. Even heb ik ze met zijn tweeen in een telescoopbeeld. Ik moet mezelf er aan herinneren dat in niet in Afrika sta, maar gewoon in de polder Hardenhoek in de Biesbosch in Nederland. Het is intussen lekker warm en zonnig geworden. We rijden weer een eindje en zetten de auto's op de parkeerplaats en lopen door de polder, via de dijk langs het biesboschmuseum naar het spaarbekken De Petrusplaat. Onderweg drinken we thee, koffie of limonade bij een terrasje gerund door 2 kinderen. Ze hebben lekkere drankjes en hun moeder heeft een heerlijke cake gebakken. In de polder zien we een wespendief en in de berm zit in een mooi web  een wespenspin. Bij de Petrus zitten een heleboel ruiende nijlganzen en daartussen een 3-tal casarca's. Ook zien we weer een visarend. Hij zit in een boom, maar wordt steeds weggepest door een buizerd. Een paar keer komt hij terug maar na 3 keer is hij het zat en wiekt langzaam weg. We wandelen terug naar de auto zonder verder nog spannende waarnemingen. We rijden naar Polder Maltha en lopen daar nog een rondje. Bij de hut is niet veel te zien. Aan het eind van de dijk, waar hij is doorgegraven, zitten we nog even te kijken. In een wilg in het water zit een visarend, en verderop vliegt er een over. Teruglopend vliegt een purperreiger op uit het riet.  Bij het gemaaltje bij de Witboomkil doen we een poging voor de cetti's zanger. Hij laat zich 2 keer kort horen en we zien een ijsvogeltje. Het is inmiddels half 4 geweest en we beeindigen de excursie. Om half 6 ben ik weer thuis, 3 soorten op de jaarlijst rijker. De stand is nu 189.

Nachtzwaluwen

Gisteravond (vrijdag 8 juli) was er een nachtzwaluwexcursie van afdeling Doorn/Driebergen van de VWU naar de Leusderhei. Om 10 uur verzamelen 16 deelnemers zich op de parkeerplaats van het pannenkoekenhuis aan de Doornseweg. Bert van 't Holt, die het gebied al sinds 1975 inventariseert is onze excursieleider en vertelt van te voren wat over het gebied en over de nachtzwaluwen. Het gebied is militair oefenterrein en daarom normaal niet toegankelijk. Om kwart over 10 lopen we terrein in. Al vrij gauw zien en horen we een baltsende houtsnip 'niezend' overvliegen, en niet lang daarna het eerste roepje van een nachtzwaluw. Een mannetje vliegt op uit een den achter ons en blijft wat onrustig om ons heen vliegen, ondertussen steeds roepend. Hij komt zo dicht bij dat we zijn oogje kunnen zien. Omdat het net begint te schemeren kunnen we allen kenmerken, waaronder de witte vlekken op vleugels en buitenste staartpennen goed zien. Pas 10 minuten onderweg en al zo'n mooie waarneming!! Al gauw lopen we verder, want het vermoeden is dat het vrouwtje vlak bij op het nest, wat niet meer dan een kuiltje in de grond met maximaal 2 eieren is, zit. Het mannetje blijft ons een paar minuten volgen. Hij brengt ons weg tot de rand van zijn territorium. Ondertussen horen we aan de andere kant van het pad een ander mannetje zingen. Even later als we ongeveer op het hoogste punt staan (ca 50m boven NAP) horen en zien we tenminste 3 mannetjes zingen en roepen. Eentje komt steeds terug op het zelfde boompje, ongeveer 75 meter bij ons vandaan en steekt dan mooi af tegen de snel donker wordende lucht. Rond 11 uur wordt het stil, en na nog even van het uitzicht te hebben genoten - je kunt hiervandaan tot Veenendaal zien - keren we terug naar de parkeerplaats. Het is inmiddels helemaal donker geworden. Om even voor 12 uur zijn we terug bij de auto en om 10 over 12 ben ik weet thuis. Voldaan en met jaarlijst soort nummer 183 in the pocket. Het zal even duren voor ik weer zo mooi nachtzwaluwen zal zien...

Middelste bonte specht in Utrecht!

Guus Peterse melde op UVN dat hij vorige week zondag (de eerste lentedag 21 maart) op de terugweg van een VWU excursie naar de Stulp, achter Manege Arends aan de Eykensteijnstesteeg een mogelijke middelste bonte specht had gehoord. De 24e kon hij hem definief bevestigen. Vrijdag de 26e had ik tijd om ook eens even te gaan. Al vrij gauw hoorde ik 'm roepen vanuit de buurt van het huis Rovérestein. Na ongeveer een uur wachten, waarin hij af en toe riep, en ik uitgebreid kon genieten van het gebladblaas van de tuinman van Eykensteijn, - stel je voor dat er te veel bos in je tuin komt -, zat hij ineens in een eik z'n 10 meter van me vandaan, om vervolgens naar een berk op ongeveer de zelfde afstand te vliegen. Hier liet hij zich een paar minuten prima van alle kanten bekijken, vloog naar een eik een eindje verder weg en vervolgens, opgeschrikt door iets weer weg naar de plek waar ik 'm het eerst had horen roepen.

In het midden...

En hier nog eentje waarvan je met wat fantasie het rode petje kunt zien.

Zeeuwse en Zuid Hollandse eilanden, of mist en kou.

Alweer een week geleden ging ik met afdeling Utrecht van de VWU op excursie naar de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. We vertrokken om 7 uur met zijn vijven (Guus, Hans, Dave, Jeroen en ondergetekende) in een auto (knus!) vanaf de Galgenwaard. Onderweg was het flink mistig, wat niet veel goeds beloofde. De eerste bestemming was het Oude Land van Strijen, voor dwergganzen en een ross'gans. Helaas zat ook hier nog alles dicht in de mist, zodat we ons tevreden moesten stellen met luisteren naar grote troepen overtrekkende brandganzen, wat wel iets speciaals heeft. Dan maar verder naar de Grevelingen, Stellendam, omgeving Goederede, de Brouwersdam en uiteindelijk de Prunjepolder, om op de terugweg nog een keer Strijen te proberen. Intussen was de mist opgetrokken en werd het licht iets beter, ondanks de zware bewolking. Helaas reden we ergens verkeerd, waardoor we uiteindelijk in omgekeerde volgorde gingen, te beginnen in de Prunjepolder/Plan Tureluur. Bij de Heerenkeet zagen we een vrouwtje blauwe kiek, jagen boven de inlaag. In de inlaag, kluten, een enkele tureluur, slobeenden, pijlstaarten en brilduikers. Op het uitkijkplatform zat een slechtvalk precies te doen waar het voor is, uitkijken over de polder. Ook wat brand- en rotganzen waren te zien. in de luwte achter de dijk stapten we even uit om te kijken wat er aan steltlopers zat. Veel tureluurs, de eerste grutto's en een enkele zwarte ruiter was de oogst. Aan de rand van de Prunjepolder troffen we 2 kleine zilverreigers, 3 lepelaars en, zeldzaam in deze contreien, ook 2 grote zilverreigers. In een troep brandganzen vond Hans één roodhalsgans. Door naar de Brouwersdam. In de spuikom zwemmen 3 grijze zeehonden die zich tegoed doen aan platvissen. Bijna 20 roodkeelduikers zwemmen bij elkaar in de buurt. Verder vooral brilduikers en middelste zaagbekken. Onderaan de dam vooral steenlopers en paarse strandlopers met een enkele kanoet er tussen. Voorbij de middelplaat, aan het Noordeinde van de dam zien we wat kuifduikers en een aantal zwarte zeeeenden. In de Grevelingen ter hoogte van Goedereede zien we tussen de rotganzen een aantal witbuikrotganzen. In de polders rond Goedereede en Havenhoofd treffen we opnieuw een aantal grote troepen brandganzen, met wat grauwe- en kolganzen er tussen. Hierna is het door naar Stellendam, waar we even over de dijk kijken. Er zitten op het slik redelijk wat steltlopers; zilverplevieren, grutto's, rosse grutto's, tureluurs, een paar kanoeten. Er tussen door scharrelen overal bonte strandlopers. Nog geen bontbekjes. Via de parallelweg over de Hellegatsdam rijden we terug naar Strijen om nogmaals dwergganzen te proberen. De ross'gans is niet weer gemeld, Hans zal het dus ng een tijdje zonder moeten stellen. De dwergganzen laten zich vrij makkelijk vinden, mede dank zij mijn smartphone, waar dankbaar gebruik van gemaakt wordt. Met een flinke daglijst van ca 75 soorten, waarvan zo' 40 nieuw voor de jaarslijst voor mij. Die witbuiken rotganzen waren niet helemaal nieuw, maar ik had er maar een keer eerder 1 gezien, en 'm toen niet echt goed bekeken. Dat was dus leerzaam. Het was een gezellige, maar wel koude excursie.