Pinksteren: MUS en Noorderpark

(onderstreepte soorten zijn nieuw voor de jaarlijst)

Het is tijd voor mijn 2e MUS ronde van dit jaar. Ik sta dus om kwart over 5 naast m'n bed en om kwart voor 6 ben ik de deur uit. Om 5 voor 6 sta ik op het eerste van mijn negen telpunten, waar ik 5 minuten moet luisteren en kijken naar wat ik hoor en zie. Toch is duidelijk dat ik best nog wat vroeger had kunnen beginnen. De roodborsten zingen nog wel, maar niet meer zo enthousiast als toen ik de deur uit ging. Verder is zowat alles wat je kunt verwachten in de bebouwde kom te horen, merel, diverse mezen, tjiftjaf, tuinfluiter, zwartkop en nog allerlei andere soorten, maar geen huismussen... Om kwart over 7 ben ik klaar met m'n laatste 5 minuten. Was het bewolkt en mistig toen ik begon, inmiddels heeft de zon de meeste bedekking verjaagd en fiets ik via de Gezichtslaan, achter de Mauritshoeve langs richting Hollandse Rading en verder langs de Graaf Floris V weg naar Egelshoek. Aan de Graaf Floris V weg zie ik een  bonte vliegenvanger. Een leuke toevalstreffer met een hard in aantal achteruit gaande soort. Bij het Bert Bospad is het ontbijttijd. Het licht is fantastisch en over al om me heen zingen grasmussen, (bos)rietzangers en andere vogels. Was het maar altijd zo mooi!! Na het ontbijt (met overvliegende grote zilverreiger) verder langs het Tienhovens Kanaal, naar het bankje aan het eind van de Eendenkooi. Bij het hek zingt een spotvogel. De bosuil in het kooihuisje is (nog?) niet thuis. Bij het bankje zet ik de telescoop op en het eerste waar mijn blik op valt is een prachtig mannetje zomertaling. Verder zitten er een lepelaar, een groenpootruiter, een tureluur en wat kieviten. Een purperreiger vliegt over. Na een half uurtje weer verder. Even verderop zingt de sprinkhaanzanger. Bij molen De Trouwe Wachter zingt de gebruikelijke snor. In de Bethunepolder kan ik de steenuiltjes niet vinden, maar ik heb het geduld niet om alle bomen stuk voor stuk af te speuren. Ik heb het idee dat er minder ganzen zijn dan andere jaren. Weet niet of er iets gedaan is om het aantal jongen in te perken. Aan het andere eind van het Bert Bospad is het lunchtijd. Ik loop een eindje het pad in en ga aan het water zitten. Er vliegen verschillende libellen, maar ik kan ze niet goed determineren. Fotograferen wil ook niet. Ze zijn zo snel dat er alleen maar bewogen plaatjes uitkomen... Lastig! Na de lunch trakteer ik mezelf nog op een lekkere milkshake bij de Westbroekse snackbar. Daarvoor moet ik wel eerst geld halen bij de flappentap, zondig hoor, op zondag in zo'n zwaar gereformeerd dorp. 'T is maar goed dat ik de dominee net heb zien wegfietsen... Op het nest achter de kerk zitten zo te zien 2 jonge ooievaars. In de Gagelpolder lukt het me weer niet om de blauwborst 2 vinden die daar in de voorgaande jaren wel was. Dat zal wel niks meer worden voor de lijst dit jaar... Wel zie ik een boomvalk, jagend boven de bomen. Ik zie hem een libel vangen en vervolgens zie ik hoe hij in de vlucht de vleugels er af rukt en het lijf opeet. De rest van de tocht verloopt zonder bijzondere waarnemingen. Aan het begin van de middag ben ik thuis. Tijd voor een douche en een tukje. Vanavond raclette eten (mjamjam) bij de Ouwe Lui, met Sytske en Heather.

Verjaardagvogelen

(onderstreepte soorten zijn nieuw voor de jaarlijst)

Het 44 jaar geleden dat ik ter wereld kwam. Dat vieren we met een lunch ten huize van de Ouwe Lui, aangezien we niet met z'n 7-en (JasJes + Kids, de Ouwe Lui en ik) in mijn huisje passen. Na de lunch gaan de Jasjes huiswaarts en wij gaan met z'n 3-tjes vogelen. De Groene Jonker, in de buurt van Zevenhoven is het doel. Ondanks dat het mooi zonnig weer is doet de temperatuur nog niet zo erg zijn best. We wandelen een rondje en zien o.a. groenpoot- en bosruiters, tureluurs, grutto's, veel geoorde futen en meerkoeten en eenden met pulletjes in allerlei stadia, van pas uitgekomen tot pubers. Ook zijn er redelijk wat lepelaars. Een stel zwartkopmeeuwen vliegt over. Ik herken ze op geluid, dat ik speciaal vanmorgen nog eens even geoefend heb, omdat ik op waarneming had gezien dat die hier regelmatig zitten. Hierna rijden we door naar de polder Waverhoek, wat nog een stel kluten en een paar bergeenden met pulletjes oplevert. De     Grote Wijhe levert tenslotte nog wat krooneenden op. Als afsluiting eten we een pannekoek bij de Vuursche Boer.

Bevrijdingsdag. Inhaalslag jaarlijst

Onderstreepte soorten zijn nieuw voor de jaarlijst 2010.

Vandaag bevrijdingsdag, voor ons ambtenaren van EZ een vrije dag. Daarom maar eens een inhaalslag maken om de jaarlijst een beetje op streek te helpen. Zo's vakantie in Spanje is leuk, maar als je daarnaast ook nog een lijst bijhoudt moet je wel even 'hard werken' om die op peil te houden in deze drukke tijd van het jaar. Al een paar dagen worden bij een camping in Nunspeet 2 ortolanen gezien. Vorig jaar heb ik er een in winterkleed gezien op de maasvlakte, maar nog nooit zag ik 'm in zomerkleed. Vandaag dus maar eens proberen, en combineren met Harderbroek, een leuk moerasgebied in de Flevopolder, vlak bij Harderwijk. Dus 9:00 de trein naar Harderwijk en daar een OV-fiets halen. Het is even zoeken, want half HW ligt overhoop in verband met de reconstructie van de N203(?). Maar na een klein uurtje (incl. brood halen bij appie, die ondanks de nationale feestdag gewoon open is) steek ik dan toch het Veluwemeer over en sla ik links af richting natuurgebied. Meteen klinkt een kakafonie van vogelzang. Grasmus, kleine karekiet, snor, nachtegaal, rietzanger, rietgors, zanglijster, fitis en tjiftjaf zingen allemaal dat het een lieve lust is en ook de koekoek is te horen op de achtergrond.  Dat zijn meteen 5 vinkjes op de lijst. Dat gaat goed. Om kwart over 11 is de koffie op en is het tijd om verder te gaan. Ik wil bij Biddinghuizen met het fietsveer over naar Nunspeet en dat vaart tussen 12 en 14 uur steeds op het hele uur. Onderweg kijk ik naar de meeuwen of er niet toevallig een zwartkopmeeuw tussen zit. Dat voor zo ver ik kan opmaken niet. Wel levert het 4 krooneenden op, 3 mannetjes en een vrouwtje. Ook is er een hele grote troep aalscholvers aan het jagen. Ze duiken onder, komen met een vis boven, slikken die door, duiken nog een keer, weer slikken, opvliegen en voor je maats weer landen om te herhalen. Dit levert veel gespetter en gedoe op, maar lijkt zeer effectief. Zelfs op grote afstand kan ik de gevangen vissen naar binnen zien glijden. Bij een jachthaven halverwege Harderbroek en biddinghuizen wordt druk gebouwd. Een grote zandhoop is nestwand geworden voor zeker 30 paar oeverzwaluwen. Er staat al een hek omheen, dus ze zullen niet bedreigd worden door de graafmachine. Op dat hek zingt een man kneu zijn liedje. Vrouwlief lijkt niet onder de indruk en vliegt weg. Rond half 1 ben ik bij het veerpontje. Even geduld en tijd voor een broodje. Tijdens de overtocht (ik ben de enige pasagier) klets ik gezellig wat met de pontbaas.  Aan de overkant hoor ik dat me dat de waarneming van 2 witwangsterns gekost heeft... Grrr. Ook de ortolanen laten zich niet zien vandaag. Wel een grauwe ganzencreche. 9 adulten met samen zo'n 80 jongen scharrelen rond op een veldje. Als de campingbaas met de grasmaaier komt schiet het hele volk de sloot in. Eindelijk breekt de zon goed door en wordt het wat aangenamer. Een trui had best aardig van pas gekomen. Dan maar doorgefietst om een beetje op te warmen. In de berm vliegen allerlei vlindertjes. Ik denk witjes, maar al vrij gauw zie ik een oranjetipje, en later zie ik er nog twee en dan realiseer ik me dat die witjes vrouwtjes zijn, ook omdat ik getuige ben van de paring. Het is net niet lekker genoeg, ondanks dat de zon inmiddels goed door komt om lekker een tijdje te zitten, dus weer verder. Ik zit nog niet goed en wel weer op de fiets als mijn aandacht door twee valken wordt getrokken die luid roepend en om elkaar heen buitelend voorbij komen... Boomvalken, leuk! ook weer voor de jaarlijst. Even verder op vliegt een paartje tapuiten op van het pad. Dat brengt het totaal aan nieuwe soorten voor de jaarlijst voor vandaag op 10. Zo gaat het lekker.
Weer terug in Harderwijk nog even tijd om bij de brug/aquaduct naar de meeuwen en sterns te kijken maar er zit niks spannends tussen. Met de trein van 10 over 5 ben ik om 6 uur weer thuis met de jaarlijst op 145.

dag 10. Wederom Arrocampo

De berichten van gisteren van Arrocampo waren goed. Grijze wouw en woudaapje. Dat willen we ook wel. Dus gaan we voor de 2e keer die kant uit. We vertrekken met mooi weer vanaf de camping. Onderweg zien we weer de kleine torenvalken kolonie in de kerktoren van Casatejade. Er zijn er veel en ik zou best even beter willen kijken. Eerst naar het water. Bij het kanaaltje achter het bezoekerscentrum (zie dag 3 voor details) zien we weer een mooie purperkoet. De grote en kleine karekiet zingen weer dat het een aard heeft, net als de cetti's- en graszangers. Maar!! Terwijl we staan te kijken naar een bruine kiekendief in de verte roept iemand WOUWAAPJE!! En waarachtig, een vrouwtje is kort te zien boven het riet, en even later nog een keer. We drinken koffie bij hutje 2 waar we ook zowaar de grijze wouw zien. Wat een verwennerij. Hij vliegt vanaf het stuwmeer naar een plek bij de betonnen toren helemaal aan de andere kant van het reservaat. Het is of de duvel er mee speelt, maar als we verder lopen naar hut 3 begint het te regenen, net als vorige week. Al gauw stortregent het. Bij hut 3 staan wat koeien en een stier, omringd door een grote groep koereigers. We lopen terug naar de auto, rijden even naar hut 4, en terwijl het weer wat zachter gaat regenen kijken we daar even rond. Er lopen nog meer purperkoeten, meer koereigers en wat kleine zilverreigers. Een paartje roodborsttapuiten doet alsof ze een nest in de buurt hebben. Plotseling ziet iemand de Grijze Wouw weer. Hij zit op de draad langs de weg. We moeten er onderdoor gereden zijn... Na hem nog een tijdje bekeken te hebben gaan we verder. We willen naar de geroemde orchideeënhelling. Dat is geen slechte beslissing. Het weer knapt zienderogen op en al gauw lopen we in een heerlijk zonnetje tussen de spiegel-,gele- en slanke sniporchissen. Te veel om te tellen en allemaal even prachtig.

Gele orchis.

Slanke sniporchis

Close up Spiegelorchis

Dag 9. Wederom trappen, nu mét de ouwe lui.

Ik kan nog niet genoeg van de trappen krijgen en ga dus vandaag wéér mee naar het zuiden, ondanks dat het zo'n eind rijden is. We gaan weer via de snelweg, dat scheelt behoorlijk in tijd. Nu we weten waar we zijn moeten rijden we rechtstreeks naar Torreorgaz. We doen weer de truck met de truck, die ons deze keer midden tussen de trappen afzet. Ze zijn dichterbij dan gisteren en de mannetjes lijken nog niet klaar met baltsen. We waren gister dus gewoon te laat op de dag.

We genieten van zeker 100 trappen, de mannetjes in alle staten van balts, van statig stappen met opgeheven staart tot complete schuimbaden waar voor- noch achterkant aan te herkennen is. Als kers op de taart komen er wat trappen overgevlogen, waarbij goed te zien is dat het de zwaarste vliegende vogels van Europa zijn, zelfs zwaarder dan zwanen. Behalve de trappen zijn er natuurlijk ook weer de 'gewone' dingen als hoppen, gieren, leeuweriken en grauwe gorzen. Hans leert ons de kortteenleeuwerik te herkennen, die zich, als je je er in verdiept volkomen anders gedraagt dan de kuif- en kalander, ondanks dat hij wel wat van de kuifleeuwerik wegheeft. Ze zitten veel op het pad in plaats van op de draad, hebben nauwelijks een kuifje, zijn kleiner en zingen eigenlijk een beetje als een veldleeuwerik. Marianne ontdekt voor het gemak nog maar even 2 kleine trappen in het land achter ons, maar geheel karakteristiek en volgens het boekje zie je alleen af en toe een kopje boven de planten uit komen. We raken niet uitgekeken, maar er staat nog het een en ander op het 'boodschappenlijstje' voor vandaag. Hans wil dolgraag een scharrelaar zien Frits heeft zijn zinnen op een kuifkoekoek gezet. Verder dus. Bij de weg naar Sta Marta, waar de nestkasten hangen vinden we Hans z'n scharrelaars. Een paartje zit bij hun huisje, de ene op de draad, de andere op de stoep voor zijn of haar huisje.

We kijken nog even ergens of we kleine trappen kunnen vinden waar Hans en Marianne ze in 2007 hebben gezien, maar helaas, we zullen het moeten doen met de kopjes van vanmorgen. We rijden weer over het slechte wegje van de schildpad van een paar dagen geleden. Ongeveer op die plek zie ik ineens in het voorbij rijden een kuifkoekoek op een paaltje vlak langs de weg zitten. Helaas zijn de anderen een eindje vooruit en kunnen we ze niet waarschuwen. Ik maak wat foto's. Hij blijft rustig zitten.

 Op de kruising waar Frits en Rika terug zullen keren naar de camping praten we even bij en terwijl ik vertel van onze ontmoeting met de kuifkoekoek zie ik uit mijn ooghoek dat er een in de boom naast de weg zit. Gelukkig, Frits ook zijn wenssoort... Ook dit exemplaar laat zich in alle standen en poses fotograferen, in de ene boom, in de andere, op de weg, vliegend en aan de overkant in een boom bij een eksternest. De ekster is zijn gastoudersoort.

Op de terugweg kijken we nog bij de gierenrots bij de Salto de Gitano. Hier zien we een blauwe rotslijster en 2 baltsende slangenarenden. Om half zeven in stralende zon thuis. En weer choc buiten.

Dag 8. Nieuwe poging trappen

De ouwe lui gaan vandaag niet mee op excursie dus stap ik bij Mike en Yvonne in de auto. We rijden via de snelweg naar Trujillo en vandaar via Sta Marta de Magasca naar Cacerès. Op een gegeven moment ontdekt Marianne een griel. Een paar meter verder op blijken 2 steenuiltjes te zitten. Een goeie plek voor koffie. Onno vind bij het stenenkeren een schorpioen en in de begroeiing bij de rivier voert een paartje roodborsttapuiten hun jong. Na een poosje keren we om en rijden naar Torreorgaz. Hier is het eerste wat ik zie een scharrelaar. Helaas missen de anderen hem. We rijden een stuk een onverharde weg in. Als we stoppen en eens goed om ons heen kijken zien we op verschillende plaatsen in de verte grote trappen! We besluiten nog een stukje verder te gaan, maar niet alle auto's kunnen dat. Met z'n vijven passen we in de bak van de truck van Hans en Marianne, Jitske zit op de camerakist, wat betekend dat we met zijn achten in de truck zitten. Zo rijden we buitengewoon comfortabel nog zo'n 2 kilometer verder, terwijl Jan en Onno ook ieder nog met hun auto verder rijden. Nu staan we een stuk dichterbij en kunnen zien dat er alles bij elkaar zo'n 75 trappen zijn. De meeste zijn gewoon rustig aan het fourageren, mannetjes en vrouwtjes door elkaar, maar sommige mannetjes zijn nog een beetje aan het baltsen, maar het echte schuimbad, zoals het in de vogelgids wordt beschreven zien we niet. Misschien zijn we te laat op de dag, of gewoon te laat in het seizoen. Verder zien we dwergarenden, vale- en monniksgieren. Ook besteden we eens goed aandacht aan de leeuweriken en nu kan ik behalve de kuifleeuweriken ook de kalanders er uithalen. Die dikke snavel die op het plaatje heel makkelijk te zien lijkt is toch niet zo opvallend, maar wel het grotere formaat, donkere 'kraagje', de donkere ondervleugel met witte achterrand, en het heel andere liedje. Leuk, zo leer je elke dag weer wat! Terug bij de eerste plek waar de auto van Mike en Yvonne is blijven staan doen we een kleine stoelwisseling. Mike en Yvonne gaan samen met Jitske terug naar het kamp, omdat ze chocdienst hebben en ze dus op tijd terug moeten zijn. Ik stap bij Onno en Annette in de auto. We willen kijken of we ergens tussen Sta Marta en Trujillo nog kleine trappen en/of zandhoenders kunnen vinden. Die vinden we helaas allemaal niet, maar wel 2 kuifkoekoeken bij elkaar en een steenuiltje.

Weer thuis blijkt dat de ouwe lui toch lekker met zich zelf wat op excursie zijn gegaan bij Torrejon El Rubio en zelfs een stukje hebben gelopen. Vader met stok, maar evengoed een goed teken. Morgen gaan ze gewoon weer met ons allemaal mee! Wat een opluchting.

dag 7. Rondrit Jarais de la Vera

Het is wederom een regenachtige dag. Ideaal weer voor een autoexcursie. We rijden een kronkelig bergweggetje, waarlangs het moeilijk stoppen is, maar na een poosje vinden we een plekje waar 2 auto's kunnen staan.

Er groeien leuke narcisjes, salomonszegel, hyacintjes, en steenbreek. Wat opvalt is dat de bomen hier nog kaal zijn en er nauwelijks tekenen van voorjaar zijn. Bij de auto vinden we een heleboel weerhuisjes, die dankzij het natte weer allemaal open staan.

Tijdens de koffie glijdt vader uit over een gladde steen. Had iedereen kunnen gebeuren want hij ziet er helemaal niet glad uit, maar gewoon als een steen. Hij staat gelukkig meteen weer op. Later op de dag word hij echter erg stijf en besluiten ze toch maar even naar het ziekenhuis in Plasencia te gaan. Ze treffen een arts die in Canada gestudeerd heeft en dus prima Engels spreekt. Gelukkig blijkt er niks ernstigs aan de hand te zijn en is het alleen een flinke kneuzing. Hij krijgt pijnstillers mee, dat is alles.

De zon begint door te komen, zou dat het begin van het beloofde betere weer zijn?? In elk geval zijn de weiden langs het kleine wegje van Malpartida naar de camping prachtig paars van de slangenkruid en geel van de gele ganzenbloem. Ook gaan de irisjes open. Ik heb steeds gedacht dat die 's morgens vroeg open gingen en 's middags al weer klaar waren, maar het blijkt dat hun wekkertje op 15:00 uur staat, want rond dat tijdstip zie je ze ineens overal open gaan.