Nachtzwaluwen

Gisteravond (vrijdag 8 juli) was er een nachtzwaluwexcursie van afdeling Doorn/Driebergen van de VWU naar de Leusderhei. Om 10 uur verzamelen 16 deelnemers zich op de parkeerplaats van het pannenkoekenhuis aan de Doornseweg. Bert van 't Holt, die het gebied al sinds 1975 inventariseert is onze excursieleider en vertelt van te voren wat over het gebied en over de nachtzwaluwen. Het gebied is militair oefenterrein en daarom normaal niet toegankelijk. Om kwart over 10 lopen we terrein in. Al vrij gauw zien en horen we een baltsende houtsnip 'niezend' overvliegen, en niet lang daarna het eerste roepje van een nachtzwaluw. Een mannetje vliegt op uit een den achter ons en blijft wat onrustig om ons heen vliegen, ondertussen steeds roepend. Hij komt zo dicht bij dat we zijn oogje kunnen zien. Omdat het net begint te schemeren kunnen we allen kenmerken, waaronder de witte vlekken op vleugels en buitenste staartpennen goed zien. Pas 10 minuten onderweg en al zo'n mooie waarneming!! Al gauw lopen we verder, want het vermoeden is dat het vrouwtje vlak bij op het nest, wat niet meer dan een kuiltje in de grond met maximaal 2 eieren is, zit. Het mannetje blijft ons een paar minuten volgen. Hij brengt ons weg tot de rand van zijn territorium. Ondertussen horen we aan de andere kant van het pad een ander mannetje zingen. Even later als we ongeveer op het hoogste punt staan (ca 50m boven NAP) horen en zien we tenminste 3 mannetjes zingen en roepen. Eentje komt steeds terug op het zelfde boompje, ongeveer 75 meter bij ons vandaan en steekt dan mooi af tegen de snel donker wordende lucht. Rond 11 uur wordt het stil, en na nog even van het uitzicht te hebben genoten - je kunt hiervandaan tot Veenendaal zien - keren we terug naar de parkeerplaats. Het is inmiddels helemaal donker geworden. Om even voor 12 uur zijn we terug bij de auto en om 10 over 12 ben ik weet thuis. Voldaan en met jaarlijst soort nummer 183 in the pocket. Het zal even duren voor ik weer zo mooi nachtzwaluwen zal zien...

Krekelzanger, 't kost wat moeite, maar dan heb je ook wat.

Vrijdag werd in de buurt van de stad Groningen een krekelzanger ontdekt. In het weekend had ik geen zin/tijd om er heen te gaan, en bovendien waren er werkzaamheden aan het spoor, waar door de reis, die normaal ruim 2 uur duurt, tegen de 3 uur zou duren, toch ff wat te veel van het goede. Daarom vanmorgen (Niet te vroeg, ik heb tenslotte vakantie) in de trein naar Groningen geklommen. Om kwart over 1 was ik ter plaatste en ik was de fiets nog aan het wegzetten toen ik 'm al hoorde. Even later had ik 'm ook in beeld. In eerste instantie ernstig verscholen tussen de takken van een hondsroos, maar na een half uurtje geduld verscheen hij even mooi in beeld. Ik heb ook een filmpje gemaakt, maar dat is een filmpje van de struik, met het geluid erbij.

Zo gaat het nou altijd...

Zoals je ziet kom ik al weer een tijdje niet tot bloggen. Ik zal het verhaal van Lesbos binnenkort (in enigszins telegramstijl) afmaken en ook het verhaal van Wit Rusland toe gaan voegen. Intussen is de jaarlijst al weer een behoorlijk stukje gevorderd. Gisteren (zondag 19 juni) een poging gewaagd de grauwe fitis in Alphen aan den Rijn te twitchen. Dat lukte, met wat geduld welliswaar, heel aardig. Ik had de trein van even voor 1 uur uit Bilthoven en was een klein uurtje later in Alphen. Daar een OV-fiets gehaald en al gauw fietste ik in de aangegeven wijk rond. Er waren meer vogelaars ter plaatse, maar hun gezellige gekeuvel en geklit in diverse groepjes gaf al aan dat de vogel niet in beeld was. Verschillende malen het wijkje omfietsen, een keertje links om, een keertje rechts om, hier en daar eens even luisteren, leverde niets op. Dan maar een poosje kletsen met deze en gene, er waren tenslotte genoeg (semi) bekenden. Tegen 4 uur, juist toen ik besloten had dat het maar weer tijd was om naar huis te gaan begon iedereen in auto's of op fietsen te springen of hard te rennen. De vogel was een eindje verder op weer gevonden! Op de brug over de Oude Rijn stonden we even later met zijn allen te luisteren naar een onverstoorbaar zingende grauwe fitis. Hem zien was nog even andere koek, maar een vriendelijke meneer aan de Frederik Hendrikstraat vond al die comotie wel leuk en liet ons in zijn tuin om beter te kunnen kijken en ja hoor, zwaaiend in de wind liet het beestje zich ongeveer een minuut lang goed bekijken. Alle kenmerken waren te zien. Duidelijke oogstreep, veel grauwer (hij heet tenslotte grauwe fitis) dan onze gewone fitis, vleugelstreepje. De zang er bij maakte elke twijfel overbodig. Soort 180 voor de jaarlijst, en 282 voor de lifelist, want dit was een lifer voor mij, is (wat mij betreft) onweerlegbaar binnen. Pas als de CDNA (Commissie Dwaalgasten Nederlandse Avifauna) hem beoordeeld heeft mag ik hem officieel tellen, maar dat is niet meer dan een formaliteit, het beestje is zo uitvoerig gefotografeerd en de zang door veel mensen vastgelegd. Overigens klopt de telling hier nu weer. Zal proberen dat zo te houden.

23 april, de dag van de ortolaan en turkse boomklever.

Om 8 uur aan het ontbijtbuffet, met heerlijke yoghurt, cornflakes, brood, jam, honing, kaas en worst, maar ook komkommer, tomaat, feta en olijven, wat ik dan weer niet zo bij het ontbijt vind passen. Om 9 uur vertrek richting de berg Olympus (elk grieks eiland schijnt zijn eigen Olympus te hebben) op zoek naar de turkse boomklever. Eerste stop is echter bij de Roodpootvalken die Bauke gistermiddag ontdekte in de buurt van de zoutpannen. Een mooi adult mannetje zit op fotografeerbare afstand, terwijl over ons hoofd 3(!) slangenarenden zeilen op de stuwing van de wind tegen de helling op.

Slangenarend 1 van de 3.

Roodpootvalk

Hierna verder naar Achladeri waar de turkse boomklever zou moeten broeden. Lesbos is de meest toegankelijke plaats in het Westpalearctisch gebied om deze soort te zien. Een echte must-see dus. We stoppen bij een vervallen schuurtje en lopen wat rond. 'De boom' ziet er wat verlaten uit, maar volgens de berichten zou hij zich elke 20 minuten moeten vertonen.

De nestboom van de turkse boomklever.

Ortolaan.

Helaas doet hij dat niet voor ons, maar er zijn genoeg andere leuke dingen te zien. Bonte- en withalsvliegenvangers zitten her en der verspreid, nachtegaal en europese kanarie zingen dat het een lieve lust is en Bauke (alweer, die jongen is scherp!) ontdekt een ortolaan.  Ook zijn er allerlei leuke plantjes te zien. Een mooi paars leeuwenbekje, vogelmelk, rood en blauw guichelheil en nog veel meer. Na 2 uur (of meer of minder, ik heb er niet op gelet). Verzamelen we ons weer om verder te gaan. Helaas vooralsnog dus zonder turkse boomklever. Met de ramen open om maar geen geluidje te missen rijden we verder. Diep beneden ons stroomt een riviertje. Hier broedt de grote gele kwikstaart. Een zeldzaamheid voor Lesbos. Als we uitstappen horen we even een boomklever-achtig geluid, maar we vinden de maker er van niet. Dan zoeken we de ggk. Die laat zich gelukkig wel zien op de afgesproken plaats. Terug bij de busjes hoort iemand staartmezen. We zien ze ook, maar ze zien er heel anders uit dan bij ons. Veel donkerder, met een zwart kinvlekje en een kortere staart. Wat studie leert dat hier de ondersoort A.c. alpinus voorkomt, de zgn. turkse staartmees. We hebben de turkse boomklever dan misschien nog niet gezien, maar wél de turkse staartmees. Hierna wordt het lunchtijd, dus op naar Agiasos. Wederom, ondanks dat het toch een beetje fris is eten we lekker buiten op een overdekt terras. De eigenaresse van het etablisement schuift zonder morren een rij tafels voor ons aan elkaar zodat we met zijn allen aan een lange tafel zitten.

Eten in Agiasos.

Wederom pasta met een biertje voor een paar euro's. Na de lunch even gauw bij het souvenir winkeltje tegenover het restaurant een kleinigheidje voor de collega's die thuis mijn werk doen gekocht. In het dorp zingt op een schoorsteen een blauwe rotslijster. Het klinkt wel een beetje als een merel, maar toch anders. Weer verder, nog steeds op zoek naar de tbk. Via een mooi wegje met prachtig uitzicht over het stadje rijden we verder naar boven.

Agiasos.

Op een mooi plekje zetten we de auto neer en lopen verder naar boven. Al gauw horen we weer het boomklever geluid en nu zien we ook de maker er van. Jawel, de turkse boomklever. Zijn roepje is wat ijler en korter dan dat van onze eigen boomklever. Hij laat zich kort, maar erg mooi door iedereen bekijken. De weg loopt door een mooi oud tamme kastanjebos. Overal bloeien mooie anemonen en andere bloemen. Dracunculus staat er volop maar is nog in blad. Na deze wandeling is het tijd om de terugreis te aanvaarden. Rond 7 uur zijn we weer thuis. Mooi tijd om even op te frissen voor we aan de borrel gaan. Vandaag maar binnen eten, want het was toch wel erg koud gisteravond, ondanks de terraskachels.

Lesbos. 22 april, reisdag maar ook 1e waarnemingen

Stipt om half 5 vanmorgen stonden Rien (Kordes, mijn reismaatje) en ik klaar voor de taxi. Deze was echter 10 minuten te laat omdat hij naar het verkeerde adres gestuurd was, waar hij vervolgens ons de schuld van gaf. Sukkel. Gelukkig was het niet druk onderweg zodat we toch met maar 5 minuten vertraging op Schiphol aankwamen. Hier stond de rest van ons reisgezelschap, totaal 12 deelnemers en 2 reisleiders al klaar om te gaan inchecken. Omdat een van de heren (Wim) problemen had met overgewicht van zijn bagage moest er wat gerommeld worden. Ik heb toen Steven (reisleider 1) zijn laptop overgenomen in mijn handbagage zodat zijn handbagage als ruimbagage meekon en hij een stuk bagage van Wim als handbagage kon meenemen. Natuurlijk was ik dat al weer vergeten op het moment dat we door de handbagagecontrole gingen en moest mijn rugzak nog een keer door de scanner. Gelukkig verder geen problemen. Hierna hoognodig tijd voor ontbijt en koffie. De 1e gelegenheid was Starbucks. Daar dus maar neergestreken, maar wel debiel duur. Bijna 20 euro voor 2 koffies en 2 broodjes... We moesten instappen bij gate D87, verder weg bestaat haast niet dus we hebben ook nog stevige ochtendwandeling gemaakt. Keurig op tijd (7:40 uur) vertrokken we. Ik had een plekje bij het raam en het was redelijk helder, heb dus lekker uit zitten kijken. Om 12:00 uur lokale tijd landen we op Mytiliny (een uur later dan bij ons) en om 1 uur zaten we in de busjes op weg naar Molivos. De temperatuur viel wat tegen, en het waaide nog al, maar het was wel mooi zonnig weer. Na een poosje rijden komen we aan bij een rivierarm die uitmond in een baai (op de kaart opgezocht, Dipi Larissos rietvelden). Hier is het eerste wat we waarnemen een cetti'szanger die explodeert als we de deur van de bus open doen. Verder o.a. gier- alpengier-, oever-, boeren- en roodstuitzwaluwen, balkankwikstaarten, ijsvogeltje, aalscholver, arendbuizerd en - verre - witwangsterns. Na een poosje kijken gaan we verder. Volgende stop is bij Mesa, aan de oostpunt van de baai van Kalloni. Hier vliegen witvleugel- en witwangsterns, leuk om te vergelijken en voor het eerst dat ik beide soorten zo goed kan zien. Op een van de brugpijlers alweer een ijsvogeltje (in NL nog niet een gezien dit jaar en hier 2 op 1 dag...). Vervolgens naar Skala Kalloni voor de lunch. Heerlijk op een overdekt terras aan het water. Pasta met een lokaal biertje (Mythos) 8 euro... Overal lopen zwerfkatten, waarvan veel hoogzwangere moedertjes. Sommige bedelen aan tafel, andere liggen gewoon midden op het terras.

Zwerfkatjes bedelen aan tafel

 Na de (late) lunch tijd voor nog wat vogelen. We rijden vanuit het stadje naar een klein pleintje met eucapyptus bomen, de zgn. Mini Soccer Pitch. Hier wonen de dwergooruiltjes. Eentje zit in de boom direct naast de bus, een andere in een boom verderop. Ze storen zich niet aan het feit dat ze lokale beroemdheden zijn en dutten rustig.

Dwergooruil

Na de dwergooruilen rijden we langs (en door) de Eastriver (Tsiknias hoor je nu officieel te zeggen, maar bij vogelaars bekend als Eastriver) wat grote- kleine en blauwe reiger oplevert. Overal zingen grauwe gorzen en zitten paapjes. Verder hoor je - zeker langs de rivier - op veel plaatsen de cetti's zanger. Bij de zoutpannen aangekomen zien we onze eerste steltkluten, kluten en flamingo's. Inmiddels wordt het tijd om naar het hotel te gaan om ons daar te installeren. We arriveren daar rond half 7. Rien en ik hebben een kamer met een 1-persoons en een 2 persoonsbed. Ik mag het grote bed, Rien neemt het kleine. Na nestelen tijd voor een drankje op het terras. De zon gaat onder en het wordt koud. Toch eten we vanavond buiten. Morgen maar binnen. Na lijsten om even na 10 uur moe maar voldaan na een dag vol indrukken in bed.

Voor vertrek naar Lesbos nog ff jaarlijsten (155)

Zondag 17 april met Chris naar Zeeland/Zuidholland geweest om zwartkopmeeuwen te filmen. Dat viel nog niet mee, maar wel mooi gezien, verder zwarte roodstaart (Utrecht CS) tuinfluiter, grote stern, regenwulp, en strandplevier aan de jaarlijst toegevoegd. (+6 dus)

Op donderdag 21 april 's morgens vroeg even met Frank Sidler (Secretaris Vogelwacht Utrecht) naar de Stulp om te proberen de daar gemelde Beflijsters en Fluiter mee te pikken. De beflijster lukte niet, maar wel fluiter, gekraagde roodstaart, bonte vliegenvanger en tapuit. 's Avonds onder het genot van een wijntje op een dakterras in Utrecht had ik zowaar mijn 1e 3 gierzwaluwen. Deze brachten de lijst op 155. Al vrij gauw hierna was het bedtijd omdat we de 22e 's morgens om half 5(!) door de schipholtaxi opgehaald worden voor vertrek naar Lesbos.

Telling in blog klopt niet meer... ('So what... hoor ik je denken)

Ik heb zojuist m´n jaarlijst bijgewerkt op DutchBirdAlerts, naar aanleiding van de waarneming van de boompieper van gisteren, en toen kwam ik tot de ontdekking dat ik de roerdomp, die hier nr 126 is, niet had geteld. Het werkelijke totaal van de lijst tot nu toe is dus 139. Hmpf, jullie maakt dat natuurlijk allemaal niet uit, maar lijstjes horen nou eenmaal te kloppen... Ik heb voor de grap ook meteen maar even gekeken hoever ik zonder al te veel ´extra moeite´ zo moeten kunnen komen. Ik kom dat op tussen de 190 en 195 soorten. Moet dus toch wel een beetje mijn best doen om die - voor mij - magische grens van 200 nou eindelijk eens te gaan halen.