Fyledalen

Eigenlijk had ik vanmorgen weer vroeg op zullen staan, maar ik kreeg het niet voor elkaar. Daarom maar uitgeslapen en een beetje omgedoedeld. 's Middags op excursie naar Fyledalen, een gebied in het binnenland waar steen- en zeearend voorkomen. Fyledalen is een mooi stil dal met een paar boerderijen. Het wemelt er nog van de zwaluwen. Voornamelijk boeren-, maar ook nog enkele huiszwaluwen doen zich te goed aan de insecten rondom de boerderijen. We zetten de auto neer om te gaan wandelen, maar zijn nog niet goed en wel uitgestapt als een grote arend op de thermiek de heuvelrug over komt zeilen. Een juveniele steenarend!! Even later wordt hij gevolgd door een rode wouw. In het bos roepen ondertussen goudhaantjes, zwarte mezen en een enkele kruisbek. We rijden toch nog een eindje door. Als we de auto nogmaals parkeren om dan nu toch echt te gaan wandelen zeilt een juveniele zeearend voorbij. Het kan niet op!! Op zeker moment horen we een raar geluid. Het duurt even tot het tot ons doordringt dat we naar boomkikkers staan te luisteren! Voor we naar huis gaan rijden we nog langs een meer waar we de zeearend nog een keer zouden kunnen zien. Onderweg zien we echter ook de steenarend nog een keer prachtig over komen. Op het pad naar het meer vind ik een dode ringslang, en aan het meer zien we inderdaad de zeearend nog een keer. Niet geweldig, want we kunnen niet aan de oever komen, maar toch. Ook een visdiefje is ter plaatse. Leuk voor eind september. Thuis na eten en choc weer op tijd naar bed voor morgenochtend een laatste keer Nabben.

Vogels ringen, hoe en waarom.

Vanmorgen is vroeg opstaan eens niet nodig. Dus gewoon tijd voor douchen en op een vakantieachtige (7:00 ipv 5:30) tijd opstaan. Om half 9 worden we verwacht bij de vuurtoren voor een nog niet bekende aktiviteit. Kan een excursie zijn, kan een rondleiding in het ringstation zijn, of nog wat anders. Het blijkt dat we een verhaal verteld krijgen over het hoe en waarom van ringonderzoek. Voor velen van ons natuurlijk een beetje gesneden koek, maar even goed een zeer interessant verhaal van 2 uur. Een verhaal dat met veel verve en ethousiasme verteld door Karin, een vrouw van mijn leeftijd, misschien zelfs nog wat ouder, die behalve vrijwilliger bij het ringstation ook de lokale weervrouw is. Elke 3 uur om 0, 3, 6, 9, 12 enz. Greenwich meantime leest ze de weergegevens af van het weerstation in de tuin van de vuurtoren. Dag en nacht, 365 dagen per jaar. Ze vertelt over het ontstaan van vogels uit dino's, het ontstaan en nut en noodzaak van vogeltrek en over het vangen en ringen.  Bij het onderdeel over het hoe en waarom van ringen wordt het aanschouwelijk onderwijs. Uit een katoenen zakje met een strandzeefje eronderaan genaaid komt een roodborstje tevoorschijn.

Aanschouwelijk onderwijs.

Uitgebreid wordt ons getoond wat er nou eigenlijk allemaal gemeten en gewogen wordt voordat een vogel een ringetje krijgt.

Na het verhaal tijd gauw terug naar de camping want 's middags gaan we met de  fiets op excursie naar Lillahamn. Al voor we de fiets hebben neergezet worden we verrast door een juveniele steppekiekendief die jaagt langs de waterkant. Al jagend komt hij vlak over ons heen. Alle kenmerken zijn mooi te zien. De kaneelbruine buik, de 'boa' (lichte halsring) en de lichte stuit. Verder op, aan het eind van de weg parkeren we die fiets en maken een lange wandeling. Op een betonnen schuurtje zit een slechtvalk, die even later vertrekt, alle aanwezige ganzen en eenden in paniek uiteen jagend. Langs de waterkant fourageren piepers en kwikstaartjes. Heel in de verte op een baken zit een zeearend. Eigenlijk alleen het feit dat je hem uberhaupt kan zien, gezien de afstand maakt er een zeearend van, want verder kan je er niet veel aan herkennen. Een tweede gebiedje kunnen we niet vinden, maar we houden ons dan maar bezig met een weiland vol kwikstaarten, kneuen en mogelijk fraters.Op weg terug nog even een paar boodschapjes en thuis eten, choc en op tijd naar bed want morgen weer vroeg op.

Velduilen

Vanmorgen als gebruikelijk vroeg op en naar Nabben. Eigenlijk weinig verschil met gisterochtend. In de lagune zwemt tussen de kuifeenden een vrouwtje toppereend. De zeehonden liggen als een logge hoop lijven op het strand. Na 2 uurtjes op de punt terug naar de vuurtoren en daar nog wat kijken. Een paar buizerds trekken laag over zee (gek gezicht!), achtervolgd door een jager. Eerst roept iemand grote, maar studie in de vogelgids doet ons die mening  bijstellen naar middelste jager. Een volgend groepje grote roofvogels komt aangevlogen. Een buizerd, een wespendief en niet een, niet twee, maar drie velduilen. Ze dwarrelen een paar keer rond als vlinders en landen vervolgens ergens in de duinen! Wat een gave beesten zijn het toch. Tegen 10 uur terug naar de camping. 's middags gaan we naar een ondergelopen steengroeve en vervolgens een haventje bij Klagshamn. De groeve zou goed moeten zijn voor eenden, maar levert alleen tafeleend en fuut als nieuwe soorten op. De haven valt ook wat tegen, de enige bijzondere waarneming is een schaars geklede rondborstige Zweedse schone die gefotografeerd wordt. We wandelen een stuk door een meidoornbos, maar er zijn maar heel weinig zangertjes te vinden. Halverwege begint het te zij te regenen dat de poncho aan moet. Via de supermarkt en flappentap om 17:00 terug op de camping. (Later zouden er niet minder dan 7 velduilen geteld worden)

Héél veel zangvogeltjes

Wederom vroeg op om bij zonsopkomst op Nabben te staan. De wind is vannacht gedraaid van Oost naar Zuidwest en de lucht is schoon gewaaid en geregend. Wat onmiddellijk opvalt is dat er minder sperwers zijn dan gisteren, maar je ziet er evengoed nog genoeg. Het 1e uur is wat stilletjes, maar dan barst het trekgeweld in alle hevigheid los. Wolken van 100-en vinken en sijsjes komen achter elkaar over. Daar tussen ook weer kwikstaarten, leeuweriken, piepers en ander grut. In de lagune zwemmen een heleboel zeehonden. Men telt er wel 60! Daar ook allerlei eenden en een middelste zaagbek. Een smelleken probeert een pieper te vangen maar faalt. Bij de vuurtoren zitten we ook nog een tijdje te kijken en te wachten op de deelnemers (en excursieleider) van excursie 2. We zien in die tijd een groepje kruisbekken en een 4-tal gierzwaluwen over komen. Ook komen zeker 40 wespendieven over, drijvende op de lichte thermiek. Terug op de camping besluiten we om op de hei te gaan zitten kijken naar de roofvogeltrek. Dit levert ons onder meer een zeearend en een aantal rode wouwen op.  Als het wat bewolkt raakt droogt de trek op. De rest van de middag hang ik wat rond op de camping. Zodra de zon er even doorkomt zie je admiraalvlinders (atalantas) vliegen. Alleen of in groepjes. Ook zie ik een kleine vuurvlinder op de hei. Morgenochtend ben ik excursieleider voor de Nabben-excursie. Rond 21:30 in bed, na de luifel afgebroken te hebben, die nu de wind gedraaid is niet veel nut meer heeft.

Sperwers en meer

Na een korte nacht om 5:30 op voor vertrek per fiets naar Nabben, de punt waar de grote oversteek naar Denemarken begint voor de vogels (en een golfbaan). Met het eerste licht staan we er klaar voor. Boven de green bidt een torenvalk, en algauw zien we de 1e sperwers. Ook horen en zien we witte-en gele kwikken, graspiepers en vinken. Maar wat het meeste opvalt zijn de grote aantallen sperwers. Je kunt niet kijken zonder er minstens 2 te zien. Na een uur of 2 beginnen ook de grotere roofvogels los te komen en zien we de ene na de andere wespendief vertrekken.even voor 9:00 uur staan we weer bij de vuurtoren. Er schijnt vanochtend een bokje te zijn gevangen en dat wordt aanstonds getoond. Dat is gebruikelijk blijkt. Bijzondere ringvangsten worden om 9 uur getoond. Erg leuk. Ook gaat nu het winkeltje van het vogeltrekstation open. Je kunt er kaarten en postzegels kopen, maar ook koffie en heerlijke kaneelbroodjes. Na de koffie via de supermarkt terug naar de camping. 's middags maken wet nog een wandeling langs de lagune achter de camping, dat levert nog een rode wouw op.

Falsterbo

Na een voorspoedige reis zaterdag 17 september omstreeks 15:00 uur gearriveerd op Camping Ljungens. Ik ben niet eens de laatste.  Tent opgezet, gegeten en om 20:00 uur het gebruikelijke rondje chocolademelk inclusief kennismaken. Op tijd naar bed want morgenochtend om 5:45 vertrek.

Visarenden en andere leuke dingen

Vandaag was er weer een leuke excursie van Vogelwacht Utrecht. Naar de Biesbosch met afdeling Utrecht Stad. Om 8:00 uur vertrokken we met 3 auto's met daarin totaal 9 personen vanaf het bekende punt bij de Galgenwaard. Even leek het er op dat zich een unicum voltrok, namelijk dat er meer vrouwen (5) dan mannen (4) mee waren, maar 1 man zou rechtstreeks naar ons eerste doel, Polder Harderhoek bij Werkendam komen. Inderdaad troffen wij elkaar daar en zo was het evenwicht hersteld. Het eerste wat we zagen was een hek vol graspiepers en héél veel ganzen en eenden. Verder grote- en kleine zilverreigers en lepelaars. We zijn maar gewoon het fietspad een eind opgelopen, onderwijl steeds kijkend wat er allemaal zat. Tussen de eenden zat een rare exoot. Guus bedacht dat het wel eens een roodschoudertaling kon zijn, en dat klopte. Er zaten, op wat kieviten en een enkele kemphaan na, opvallend weinig steltlopers. Terwijl we daar over stonden te praten riep iemand ineens 'Grote Roofpiet!!'. Het bleek een visarend te zijn. Voor mij nr. 187 op de jaarlijst. Terwijl we terugliepen naar de auto zag ik boven de rivier weer/nog een visarend vliegen, maar door dat ik wat ver achteraan liep (was even achtergebleven) zagen de anderen hem helaas niet. Verder waren er veel kwikstaarten. Gele en witte. Een sperwer kwam even onrust stoken tussen de vele zwaluwen die boven de kampeerboerderij fourageerden. Na een kort autoritje stoppen we bij een pad naar een kijkplatform. Dit platform is bezet, maar dat maakt niet uit. We zien een paar grutto's tussen de ganzen, en even later vlieft een slechtvalk over. Terwijl we daar naar staan te kijken komt eerst een en kort daarna een tweede visarend over. Even heb ik ze met zijn tweeen in een telescoopbeeld. Ik moet mezelf er aan herinneren dat in niet in Afrika sta, maar gewoon in de polder Hardenhoek in de Biesbosch in Nederland. Het is intussen lekker warm en zonnig geworden. We rijden weer een eindje en zetten de auto's op de parkeerplaats en lopen door de polder, via de dijk langs het biesboschmuseum naar het spaarbekken De Petrusplaat. Onderweg drinken we thee, koffie of limonade bij een terrasje gerund door 2 kinderen. Ze hebben lekkere drankjes en hun moeder heeft een heerlijke cake gebakken. In de polder zien we een wespendief en in de berm zit in een mooi web  een wespenspin. Bij de Petrus zitten een heleboel ruiende nijlganzen en daartussen een 3-tal casarca's. Ook zien we weer een visarend. Hij zit in een boom, maar wordt steeds weggepest door een buizerd. Een paar keer komt hij terug maar na 3 keer is hij het zat en wiekt langzaam weg. We wandelen terug naar de auto zonder verder nog spannende waarnemingen. We rijden naar Polder Maltha en lopen daar nog een rondje. Bij de hut is niet veel te zien. Aan het eind van de dijk, waar hij is doorgegraven, zitten we nog even te kijken. In een wilg in het water zit een visarend, en verderop vliegt er een over. Teruglopend vliegt een purperreiger op uit het riet.  Bij het gemaaltje bij de Witboomkil doen we een poging voor de cetti's zanger. Hij laat zich 2 keer kort horen en we zien een ijsvogeltje. Het is inmiddels half 4 geweest en we beeindigen de excursie. Om half 6 ben ik weer thuis, 3 soorten op de jaarlijst rijker. De stand is nu 189.