test

Testberichtje om te kijken hoe het werkt met de app.

Published with Blogger-droid v1.6.6

Blauwe kieken en meer in Oostvaardersplassen

Ondanks het grauwe weer vandaag op stap met Meriam en Frank van de Vogelwacht, doel is Oostvaardersplassen. We vertekken rond half elf uit Bilthoven, na eerst nog even de appelvinken in de boom voor Frank zijn huis te hebben bekeken. We beginnen op de Dodaarsweg, hier is een perceel ingezaaid met een speciaal zadenmengsel om het aantrekkelijk te maken voor akkerbewoners, zowel gevederde als behaarde. Hier treffen we een waar walhalla, minstens 4 vrouwtjes blauwe kiekendief, 2 ruigpootbuizerden, verschillende gewone buizerden, torenvalken, 11 grote zilverreigers, kraaien met daartussen 1 bonte, 3 wilde zwanen en nog veel meer. Jammer dat het zo donker is. Met een zonnetje er op zou het nóg leuker zijn. Via het nieuwe bezoekerscentrum de Oostvaarders, waar we een broodje eten, naar het Jan vd Boschpad. Hier zitten een heleboel kieviten, maar verder niet zoveel. In de bomen langs het pad een grote groep vinken, kepen en een paar appelvinken. Hierna rijden we naar het gemaal De Bloqc van Kuffeler. Hier willen in de spuikom nog wel eens leuke eenden zitten Nu zit het vol met futen, een paar kuifeenden en 1 nonnetje. In het haventje meer kuifeenden, wat tafeleenden, een dodaars en een 2-tal slobeenden. Langs de Oostvaardersdijk op allerlei plaatsen meer futen, kuif- en tafeleenden. In de plassen aan de binnenkant van de dijk grote hoeveelheden nonnetjes en grote zaagbekken. Dat rose van de mannetjes grote zagers lijkt haast lichtgevend. Mooi!! In het bovenwater 3 rosse stekelstaarten en ook 3 brilduikers, bijna 200 nonnetjes en een grote groep slobeenden. Bij de Kitsweg vliegt een man blauwe kiek over. Een macho, want de meeste mannetjes vinden het hier te koud en overwinteren verder zuidelijk. Aan de Praamweg een buizerd.

Helaas geen ruigpoot en ook geen klapekster. Verderop in het arendbuizerdveldje een paartje wilde zwanen. Vanaf de grote praambult is niet veel te zien, alleen wat spreeuwen en kraaien. Hier houden we het voor gezien. Om 5 uur ben ik weer thuis.

Ransuilen

Naar aanleiding van een tweet van een vriendin die vorige week zondag tijdens het wandelen 4 ransuilen in het Panbos vond ben ik daar vanmorgen ook maar eens even op zoek gegaan. Na enig zoeken vond ik inderdaad de genoemde boom, vooral door de hoeveelheid braakballen die er onder lag. Enig turen leverde 4 rustig slapende uilen.


Ik vind het verbazend dat de uilen daar gewoon zitten te pitten, ondanks de drukte, compleet met voetballende kinderen en loslopende honden. Die loslopende honden maken er wel een vieze boel van. Je moet steeds opletten niet ergens in te trappen. Later op de middag ben ik nog even terug gegaan en heb nog een paar foto's gemaakt. Een uil was wakker en zat wat te poetsen en te krabben. 

Als je op de onderste foto goed kijkt kun je 3 van de 5!, want ik ontdekte er in de betere lichtomstandigheden zowaar nog eentje, uilen zien zitten. 2 kijken omlaag, de 3e kijk je op zijn rug/achterwerk.



Grote geelpootruiter (nót)

Vandaag na hele lange tijd weer eens vogelen met Chris en Paul. De bedoeling is de grote geelpootruiter, die al weken in Zeeland, in de buurt van Colijnsplaat vertoeft, te gaan zien, en indien mogelijk, te filmen. Vol goede moed vertrekken we om even voor 9 uur uit Alphen a/d Rijn en rijden zonder enig probleem naar de plek waar hij gister ochtend voor het laatst is gezien. Helaas is daar nu niks te zien, zelfs geen tureluur. We zien verschillende auto's langzaam rijden, even stoppen, en weer verder rijden. Ongetwijfeld allemaal vogelaars  op zoek naar de grote geelpootruiter. We stappen even uit en kijken uit over de Oosterschelde. Hier lopen wat tureluurs en een paar zwarte ruiters die allemaal stuk voor stuk aan een zeer nauwkeurig onderzoek worden onderworpen maar helaas toch echt zijn wat ze zijn. Na een goede anderhalf uur vruchteloos zoeken erkennen we ons verlies en gaan verder op zoek naar andere leuke dingen. Bij Plompetoren zit een mooi groepje kluten te rillen in de wind met de kop in de veren en bij de Prunjepolder zitten wat ganzen, maar de aantallen vallen wat tegen.

Bij een watermolentje in Moriaanshoofd zit een kleine zilverreiger te kleumen in de luwte van het dijkje en in een poeltje langs de slikweg fourageert een 5-tal lepelaars. Een leuke waarneming voor begin januari. In een troep brandganzen op een akker langs de Delingsdijk/hoek Slikweg ontdek ik een roodhalsgans mooi vooraan. Dit zijn zo wel de krenten hier dus gaan we weer langzaam Noordwaards via de Brouwersdam. In de spuikolk aan de zeekant zwemmen twee grijze zeehonden, die druk aan het vissen zijn. Verschillende keren komen ze boven met een lekkere vis. Op de basaltblokken scharrelen wat paarse strandloper en een drieteenstrandloper scharrelt gevaarlijk dicht bij de auto's.

Op zee zwemmen veel brilduikers, wat middelste zaagbekken en ook - mooi dichtbij - een aantal zwarte zeeëenden, de mannetjes goed herkenbaar aan de gele vlek op de bovensnavel, de vrouwtjes aan hun lichte wangen. Twee kuifduikers laten zich tussen de golven af en toe bekijken, evenals een roodkeelduiker. Halverwege de dam steken we over naar de binnenkant om te kijken of we de witbuikrotganzen kunnen vinden. We treffen een troepje van een stuk of 10 rotganzen met daarin 4 overduidelijke witbuiken. Heel voorzichtig kruipt Chris uit de auto, zet zijn statief op en is bezig daarop zijn filmcamera te monteren als een Belg (!) met zijn auto ongeveer op de ganzen parkeert om een foto te maken. Hiervan zijn ze uiteraard niet gediend en dus vertrekken ze. De man maakt een verontschuldigend gebaar, maar 'een beetje dom' is het wel. Chris baalt en laat dat ook merken. De man begrijpt het niet zo erg geloof ik. We rijden nog wat rond in de weilanden achter Goedereede en Havenhoofd, maar ook hier zijn de aantallen ganzen opvallend laag en zien we alleen nog een grote troep brandganzen. Ik denk dat alle ganzen voor de sneeuw uit naar het Zuiden zijn gevlucht. Het is inmiddels een uur of 3. Mooie tijd om zolangzamerhand de thuisreis weer te aanvaarden. Om even na 5 uur (helaas nét te laat voor de trein van 7 over 5, die wegrijdt als wij aankomen) zijn we weer in Alphen a/d Rijn. Het was een heerlijke en gezellige dag vogelen. Het moet zeker niet weer meer dan een jaar duren voor we dat weer een keer doen. De jaarlijst is flink aangevuld, ondanks het gebrek aan ganzen en zwanen, en staat nu op 82.

Weer waterspreeuw.

Als rechtgeaarde jaarlijster kan ik de makkelijke kans op een vinkje achter de soort Waterspreeuw natuurlijk niet laten liggen. Daarom ben ik vandaag opnieuw naar de Amsterdamse Waterleidingduinen gegaan, waar die van vorig jaar nog steeds zitten. Bij de ingang kom ik Mark Plomp (@Natuurdigitaal) en Eric Menkveld tegen, ook op weg naar de waterspreeuwen. Het is nog steeds flink glad, maar een stuk beter begaanbaar dan vorige week. Bovendien weet ik nu de weg en heof ik niet meer te zoeken naar het goeie paadje. Al snel zijn we bij de verdeelvijver. Hier zit de 1e van de 2. Hij roept een paar keer, maar algauw is hij de aandacht van een paar kraaien beu en vliegt weg. Da's gauw gepiept, of liever gezegd getwitcht, maar dat zou jammer zijn van al de reistijd en het geld. Daarom lopen we verder naar het kanaaltje, waar we het 2e exemplaar vermoeden. Inderdaad, verder dan vorige week, maar langs het zelfde kanaaltje zit nummer 2 druk te poetsen. Hij lijkt er een beetje voddig uit te zien, maar als alle veertjes weer recht zitten en hij verder gaat met fourageren, is er niks meer te zien van enige voddigheid. Gelukkig, het zou jammer zijn als ze het hier niet overleven. Er is tenslotte voldoende te eten, en om dat te bewijzen begint hij weer te fourageren en komt met het ene na het andere lekkere hapje boven. Het is grappig te zien dat hij voor elk hapje terug op de kant komt, het en afspoelt en dan pas opeet.

Waterspreeuw

Al wéken wilde ik een keer naar de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD), naar de daar bivakerende Waterspreeuwen, maar alsmaar kwam het er niet van. Dan is de kerstvakantie dus die ideale gelegenheid om de schade in te halen. Dus klom ik vanmorgen om 9:25 (het blijft tenslotte vakantie) in de trein om via Utrecht en Leiden af te reizen naar Heemstede. Daar een OV fiets opgehaald en vervolgens per fiets verder naar uitspanning 'de Oase', aan de rand van het duingebied. Hier de fiets geparkeerd, aangezien je er a) met de fiets niet in mag en b) het er toch niet te fietsen was zo glad. Hier bleek dat je een dagkaart moet kopen om er in te mogen... Wat een gedoe. Voor moderne mensen was de kaartjesautomaat niet geschikt; alleen met muntgeld betalen... Dat had ik niet dus aan de toevallig passerende boswachter gevraagd wat te doen: Bij de Oase kopen en als ze 't daar niet hebben gewoon zonder kaartje naar binnen. Ik weer terug naar de Oase. Hadden ze daar geen dagkaartjes meer. Er zaten een stel jongelui die 'al klaar' waren. Een van hen gaf mij zijn kaartje. Aardig!! Dus: op naar de Waterspreeuw. Dat was nog een hele operatie, want het was hier en daar spekglad in het bos, waardoor je beter door de rulle sneeuw kon lopen, wat dan wel weer extra zwaar was. Bovendien liep ik met de telescoop te zeulen, die achteraf helemaal niet nodig was, maar je kan er soms maar beter mee dan om verlegen zitten. Gisteravond had ik de punten waar het beest het laatst gezien was (ook gisteren) al in de GPS gezet, maar kon dat niet helemaal vinden... Bleek een paadje gemist te hebben. Dus na enige omzwervingen en geploeter buiten de paden, kwam ik dan toch bij het juiste kanaaltje terecht. Hier trof ik al gauw een mooi dichtbij de doelsoort van de onderneming aan. Rustig fouragerend, en zich niets aantrekkend van passerende wandelaars en vogelaars zat 'ie aan de overkant van het kanaaltje, leuk zijn gedrag demonstrerend door afwisselend te snorkelen (alleen koppie onderwater) en te duiken, steeds met een hapje bovenkomend. Even later vloog hij weg richting watervalletje en dus ging ik maar op zoek naar zijn maatje, een paar honderd meter verder op. Ook deze liet zich van zeer dicht bij bekijken en fotograferen. Hieronder een paar foto's en een filmpje.

Rotskruiper en oehoe

Afgelopen maandag ontdekte Arnold Meijer een rotskruiper in de ENCI groeve in Maastricht. Dat is een leuke vondst van een soort die 20 jaar geleden voor het laatst in Nederland is gezien toen er langdurig een juveniel beest op het hoofdgebouw van de VU in Amsterdam verbleef. Dat was in de periode dat voordat ik mij met twitchen bezig hield dus deze limburgse vogel was voor mij een must. Eerder van de week kon ik niet echt van kantoor weg en gisteren was het SOVON-dag en dat wilde ik toch eigenlijk ook niet missen, daarom dus vanmorgen met de eerste trein, wat heroïscher klinkt dan het is, om 8:11 uur richting Maastricht vertrokken. De treinreis leverde nog weer een nieuwe treinlijstsoort op, een patrijs vloog verschrikt op uit een mooi berijpte akker ergens in Brabant. In Maastricht heb ik mij van een OV-fiets voorzien en ben ik naar de bekende plek gefietst. Bij het eerste kijkpunt aan de noord kant van de groeve kon met enige fantasie de oehoe (180b op de jaarlijst en 280 op de lifelist) ontwaard worden, maar echt bevredigend was het niet, je keek al behoorlijk tegen het licht in. Maar voor die oehoe kwam ik ook eigenlijk niet, mooi meegenomen, nog even een schaamsoortje opvegen, maar het echte werk moest nog beginnen. Al gauw was het zicht zo slecht dat het meer noordwestelijk gelegen kijkpunt betere kansen bood. Hier gebeurde echter helemaal niks, wandelaars kwamen en gingen, even als vogelaars. Een eekhoorn zorgde even voor wat vertier maar al gauw werden de blikken toch weer groevewaarts gekeerd. Rond half 2 vonden we (Guus Peterse was inmiddels voor een 2e dosis rotskruiper aangeschoven) dat het op het van hier goed zichtbare meer zuidelijk gelegen kijkpunt wel erg druk werd en dat het dus tijd werd om daar maar eens te gaan kijken. Geen moment te vroeg zoals bleek want toen ik aangefietst kwam ging er net een opgewonden golf door de daar opgestelde vogelaars. De vogel kwam van achter ons, ongeveer vanaf de fabriek onder ons langs gevlogen en verdween in een van de vele gaten (voor de lokaal bekenden, het 4e van links). Helaas was ik nog met m'n kijker en telescoop aan het stoethaspelen zodat ik deze actie miste... Gelukkig verscheen na een klein kwartiertje de vogel wederom en verplaatste zich nog wat verder naar links om vervolgens minutenlang onder in het 2e gat rond te scharrelen, daar wat heen en weer te vliegen, nog een poosje rond te dwarrelen, ondertussen alle kenmerken tonend, hopachtig gedrag en vlucht, trekkerig rond kruipen, daarbij ook steeds met de vleugels trekkend en in vlucht lijkt hij nog het meest op een grote vlinder. Wat een gaaf beest!!! Nr. 181/281 kon bijgeschreven.