Visarend (#161 op de jaarlijst)

 De weersvoorspellingen hebben het voor vandaag over de enige mooie dag in de komende 15... Daar moet ik maximaal misbruik van maken. Om half 10 zit ik op de fiets, onderweg naar het Noorderpark. Een uurtje later zit ik met koffie, de telescoop gericht op de visarendboom aan het Bert Bospad klaar voor wat komen gaat. Vooralsnog nog geen visarend, maar wel een mooie bruine kiekendief, spelende juveniele sperwers, diverse buizerden. De koffie smaakt uitstekend en ik zit hier heerlijk in het zonnetje. Na een uurtje verder. Er is inmiddels wel wat meer wind, maar dat is niet zo erg. Door naar Tienhoven en de eendekooi, kijken of de visarend zich daar ophoudt. Ik zit me druk te maken over het nauwe hekje aan het tienhovens kanaal, waar het zo moeilijk doorkomen is met mijn fiets met alles er op en er aan, maar tot mijn grote geluk staat het open. Lekker zo door rijden. Maar niet te hard, want het zijn niet alle drie buizerden die daar jagen!! 1 van de drie is de visarend!! Hij is aan het jagen boven de plasjes, en zweeft even later af richting: Bert Bospad. Even later zie ik 'm weer zweven. Nu met een buit in zijn poten. Hij is dus vast even naar de stille plas geweest.

Bij het bekende bankje eet ik mijn boterhammetjes. Er is niet echt veel meer te zien, anders dan een 2-tal grote zilverreigers en een paar kieviten. Verder via Hollandse Rading. Langs de Graaf Floris V weg zie ik een ringslangetje het kanaaltje oversteken. Later tref ik een doodgereden excemplaar :-(. Bij de boerderij winkel achter de Mauritshoeve eet ik een ijsje. Om een uur of 5 (inclusief boodschappen doen) ben ik weer thuis.

Géén Siberische grijze ruiter...

Om half vier vanmiddag kwam op mijn mobieltje de melding binnen van een mogelijke siberische grijze ruiter op de Zuidpier in IJmuiden. Zonder verder nadenken ben ik in de eerstvolgende trein gesprongen. In Utrecht kwam de enigszins teleurstellende melding dat zo'n 20 man het beest niet terug konden vinden, en het advies aan mensen onderweg om wellicht de Noordpier te gaan afzoeken. Toch ben ik maar verder gegaan op mijn oorspronkelijke weg naar IJmuiden Marina. Om goed zes uur kom ik daar aan en zie ik een heleboel vogelaars met hun scoop over hun schouder richting parkeerplaats lopen. Voor de zekerheid vraag ik nog maar even maar de het antwoord is dat ondanks zéér intensief zoeken door een boel mensen het beest niet terug is gevonden. Met de zelfde bus als waarmee ik gekomen ben keer ik dus maar terug naar Amsterdam Sloterdijk. Als troost, en gezien het feit dat het inmiddels toch wel etenstijd is, haal ik bij een pasta-afhaaltentje een lekkere portie ravioli met tomatensaus en mozzarella, compleet met een klein flesje prosecco. Van de NS heb ik eerder dit jaar als goedmakertje voor de winterperikelen een upgradekaartje gekregen om van een 2e klas een 1e klas kaartje te maken. Daar heb ik vandaag maar gebruik van gemaakt zodat ik lekker rustig en uitgebreid kan zitten. M'n pasta en wijntje smaken prima en met een lekker stukje Zucchero Fornaciari erbij vermaak ik me prima. Om even na 8 uur weer thuis. Vier uurtjes OV voor Jan met de Korte Achternaam, maar desondanks heb ik me best vermaakt.

Moderne zeezoogdieren in de Varangerfjord

De zeezoogdieren in de Varangerfjord maken gebruik van social media (zie het laatste woord van de beschrijving...;-)

Finland 2010 dag 12 Utsjoki - Berlevag

Eerst even bij de leuke bootjes kijken, een wandelingetje langs de rivier maken en dan op naar Noorwegen. Langs de rivier diverse kemphanen en bontbekpleviertjes en zelfs een waterspreeuw scheert snorrend over de stroming, om even op een dikke steen te landen. Helaas zit hij er maar kort en vliegt hij gauw weer naar de overkant waar een woeste beek zich in de rivier stort. Er bloeit een mooi geel viooltje. Viola biflora, oftewel tweebloemig viooltje.

Helemaal links in beeld een huisje zoals dat waarin we verbleven. We rijden helemaal langs de Finse, zuidelijke oever van de Tana. We stoppen even bij een brugje en kijken naar een vrouw middelste zager. Even verder een leuk plekje voor koffie. Jammer dat het regent. In de auto blijven dus maar. Dat heeft onverwachte voordelen, want in het beekje waar we naast staan foerageert en poetst op zijn gemakje een grote gele kwikstaart en even later verschijnt zelfs een blauwborst. Niet met een wit vlekje in het blauw, zoals bij ons, maar met een rood ‘sterretje’, de ‘originele’, nominaat vorm. Leuk!! Na de koffie verder langs de rivier. Zonder iets te merken passeren we de Fins-Noorse grens. Alleen zie je op de borden ineens Noorse namen en verkeersborden en de huizen zijn anders. Ergens langs de weg zie ik in een flits 2 elanden grazen maar we zijn er voorbij voor ik het goed en wel in de gaten heb. Keren is op deze weg niet echt mogelijk dus laten we het verder maar zitten. We eten onze boterhammen op een parkeerplekje aan de voet van een hoge rotswand, aan de oever van de rivier. Het regent nog steeds dus blijven we weer lekker binnen zitten. Bovendien zijn er veel muggen. We rijden op een gegeven moment ergens een klein wegje in, gewoon zomaar om even te kijken en komen uit in een groot schorrengebied waar 2 paartjes kleine jagers zitten te broeden en waar Temmincks strandlopers vlak bij de auto fourageren en baltsen (geluid hier). In de fjord zie ik een zwarte zeekoet en veel eidereenden. Waar de weg van de rivier afbuigt en de bergen in gaat wordt het bos (voor zover je daar van kunt spreken met berkjes van nauwelijks 3 meter) nog dunner en komen we op de kale fjell terecht. Prachtig groot weids landschap. Hier en daar zie je op dit verlaten land toch huisjes staan, waar zouden die mensen van leven of zijn het allemaal vakantiehuizen van mensen die in de stad wonen? Bij de splitsing in de weg waar je linksaf naar Berlevag gaat en rechtdoor naar Batsfjord is ook weer een meertje. Hier zwemt een roodkeelduiker en na iets beter kijken zie ik ook 2 of 3 grauwe franjepoten ronddobberen onder de dekking van de oever. We nemen hier de weg naar Berlevag. Er vliegen hier en daar kleinste jagers en in een meertje dat nog half vol ijs ligt zwemt heel toepasselijk een ijseend. We stoppen ergens voor een sanitaire pauze, en ik zie kort een sneeuwhoen vliegen. Helaas blijft het regenen. Het is ook koud, niet warmer dan een graad of 11, met een koude wind. Geen weer om eens even een stukje te wandelen, hoe aantrekkelijk het landschap er ook uitziet. Via Kongsfjorden komen we rond 6 uur aan in Berlevag. Hier logeren we in een pension dat ons door Harry en Ans Verschuren is aangeraden. Zij verbleven er in 2006 met hun caravan. We hadden voor ons 3-en een kamer gereserveerd, maar dat blijkt wat al te krap. Gelukkig is er nog een kamer vrij. Ik heb dus lekker even 2 nachten een kamer voor mezelf.

Ook hier zijn weer baltsende Temmincks strandlopers. Later wil ik eens proberen eentje te fotograferen, maar nu is het koud, winderig en regenachtig (en etenstijd).

Finland 2010 dag 11 Tankvaara - Utsjoki

Om half 3 sta ik op om eens te horen hoe een Fins bos bij middernachtszon klinkt. Buiten mijn raam zingt een koolmees, en in de verte hoor ik keep, de alomtegenwoordige fitis en zanglijster, maar het lijkt niet op ons ochtendconcert. In het bos springt een sneeuwhaas voor me uit over het pad. Zijn buik en poten zijn nog wit, zijn lijf bruin-grijzig. Zijn oren zijn korter dan van onze haas.

Ik loop het 3 km rondje, met de blauwe kegeltjes. Op een paar plaatsen ga ik zitten en luisteren, maar het levert anders dan een heggenmus niets nieuws op. Het is wel een vreemde gewaarwording, om midden in de nacht in helder daglicht door het bos te lopen. Om even voor 4 uur lig ik weer in mijn bedje.

Om half 8 weer op. Alleen nog maar koud water dus geen douche, maar kattenwasje. Ontbijt en verder naar Utsjoki, met eerst een wandeling bij Saariselka. Wederom een mooie wandeling. Het regent een paar spetjes, en heel even lijkt het zelfs of het sneeuwt. We zouden een pad volgen, maar een rendier paadje is veel leuker, en met de GPS kom je wel weer terecht bij je beginpunt. Rond 11 uur terug bij de auto. Even koffie drinken en dan weer op weg. Wel hier en daar op ’t gemakje een beetje omkijken. Rond etenstijd zijn we in Inari. Doen een paar boodschapjes en halen nog even geld bij de Otto (Fins voor geldautomaat). Aangezien de baby van collega Suus nog niet is geboren wacht ik nog met het aanschaffen van een kraamkadootje tot we hier op de terugweg wéér langskomen. Verder dus weer. Rond 15:30 thee bij Nellan Tuulen Tupa, een fameuze plek onder vogelaars, omdat hier op de voedertafel de haakbek gezien kan worden. Ook vandaag is dat het geval, eigenlijk een beetje té makkelijk, gewoon kopje thee nemen, gaan zitten en wachten tot hij komt. Andere leuke waarnemingen zijn de grote hoeveelheid barmsijsjes en witstuitbarmsijsjes, kepen in prachtig zomerkleed en een kort bezoek van de bruinkopmees. Dom genoeg heb ik de camera in de auto laten liggen. Op de terugweg nog maar een poging doen. Na de thee met haakbek kan mijn dag eigenlijk niet meer stuk, maar moeder heeft nog wel een wens, franjepoten zien in een meertje. Franjepoten zijn kleine (musgrote) steltlopertjes die kunnen zwemmen. We hebben net thee gedronken, maar we hebben zelf ook nog en stoppen bij een meertje. En jawel. Ik zie een klein beestje op het water, en nog een en nog een… Een stuk of 5 franjepoten scharrelt rond tussen de golven, want het waait behoorlijk. Wie weet hoeveel we er al gemist hebben door gewoon niet op de goeie plek te zoeken. We hebben steeds gekeken naar ondiepe poeltjes met veel begroeiing, maar dit is een heus meertje, met een grondelende zwaan, dus redelijk diep. Nu kan de dag dus helemaal niet meer stuk. Tegen een uur of zes zijn we in Utsjoki, waar we in een klein bungalowtje op een vissersbungalowparkje aan de rivier de Tana overnachten. In het huisje zelf is geen stromend water, dus ook geen douche en toilet ,maar we staan tegen over het toilethuisje, en voor een nacht is het niet zo’n ramp. Ik kook lekker macaroni. Er liggen buiten mooie houten visbootjes die ze hier op de rivier gebruiken om op Zalm te vissen. De Tana is de grensrivier die Fins Lapland scheidt van de Noorse provincie Finnmark.

Finland 2010 dag 10 Sodankylä - Tankavaara

Vandaag niet zo’n lange rit, ca. 130 kilometer. We willen wandelen op de fjell, boven de boomgrens. Aangezien de streek rond Sariselka en Tankavaara vrij hoog ligt is het daarvoor een prima plek. Onderweg gestopt bij Ilmakiaapa, een lintuturni vlak langs de weg. Een Noordse Gele kwik kan toegevoegd aan de lijst, maar verder niet veel bijzondere waarnemingen. Tegen 2 uur komen we aan bij het Urho Kekkonen NP, waar het gouddorpje Tankavaara deel van uit maakt. WE kijken even binnen in het bezoekerscentrum maar gaan eerst wandelen. Een mooie wandeling, ca. 6 KM Kuukkeli (taigagaai) heet de route, gemarkeerd met plaatjes van bruine denneappeltjes. Eerst door dun dennen- en sparrenbos, later door berkenbos met bomen niet hoger dan 4 meter. Er zingen sijsjes en kruisbekken roepen ook regelmatig. Vanaf de uitkijktoren op de top van de berg een mooi uitzicht over de omliggende streek. Verder qua vogels niet veel bijzonders, tot we een stelletje taigagaaien tegenkomen dat hun reputatie van nieuwsgierig zijn eer aan doet en redelijk dicht bij komt om ons nader te bekijken, ons daar bij de kans gevend hen goed te bekijken en te fotograferen. Erg leuke vogels met een lief uiterlijk, waarschijnlijk door dat witte pluisje op hun bovensnavel.

Om half 5 zijn we weer beneden. Bij het bezoekerscentrum nog even een kaart kopen voor Tjitske, die haar zwemdiploma A gehaald heeft, en daarna naar het huisje, nog geen 100 m verderop. Huisje is klein, maar van alle gemakken voorzien. Beneden één kamer met keukentje, eettafel en een 2-persoons bed. Boven is een zolder met nog 3 slaapplaatsen. De ouwe lui slapen beneden, ik boven. Ik heb tijdens de wandeling besloten dat ik vannacht op ga staan om te horen of er dan meer vogels zingen, aangezien we het toch wel erg stil vinden in het bos. Bij ons zingt alles door elkaar, hier hoor je af en toe een vogel… Na het eten dus op tijd naar bed.

Finland 2010 dag 9 Kuusamo - Sodankylä

Op tijd uit het huisje vertrokken. Nog even bij het primitieve (bij ons zouden ze al 10 jaar geleden gesloten en achter slot en grendel gezet zijn) fabriekje gekeken waar 4 mannen/jongens (vader en 3 zonen) van korte stammetjes – ongeveer 50 cm lang - dakspanen maken. De baas van het spulletje waardeert de aandacht en geeft twee versgeschaafde exemplaren mee. De machine bestaat uit een door een oude tractor aangegeven bandschaaf die centimeter dikke plakjes van een boomstammetje schaaft dat er door een de baas met een ijzeren haak á la Kapitein Haak tegen aan geduwd wordt. Een 2e man slaat steeds de haken in de stammetjes, een 3e vangt de verse spanen op en een 4e, de jongste van het stel en niet ouder dan een jaar of 14 stapelt ze op een pallet. De fabriek bestaat al op deze manier sinds de 2e wereldoorlog. Hierna op naar Kaukosari om daar nog eens bij de lintutorni te kijken waar we vorig jaar vlak bij verbleven. Het is dan ook inmiddels koffietijd. Een paartje kwikstaarten trekt zich niks van ons aan en scharrelt rond de auto. Een groenpoot ruiter vindt ons wél een beetje eng en maakt dat duidelijk door op een paaltje in de buurt te gaan zitten alarmeren. Na een paar minuten vertrouwt hij het wel en wordt stil. Hier verder smiet, kuifeend, middelste zager, brilduiker, goudvink en rietgors. Weer verder. Bij een meertje aan de snelweg (stel je daar niet al te veel bij voor, 2baansweg, je mag meest 100 of 80 en je komt er regelmatig fietsers, skeeleraars, langlaufers en rendieren tegen) grote opschudding. Een zeearend wordt belaagd door meeuwen en bonte kraaien. Verder op zit op de zelfde plek als vorig jaar een roodhalsfuut te broeden. Onderweg ergens brood gegeten en in de buurt van Pelkoseniemi bij Arvoosjoki thee. Er zijn geen pestvogels, zoals in 2006, maar wel de eerste brilduike met pulletjes. Het zijn er zeker 10 en eentje heeft nog koudwatervrees en klimt op ma haar rug. Om 18:00 uur komen we bij de bekende B&B aan. Keurige 3-persoonskamer met wifi. Na installeren lopen naar de pizzeria. 3x vegetariana. Lekker!! Hierna internetten, blog bijwerken en naar bedje.