Zomaar op het dak (van de schuren) en in de tuin (van de buren).

Toen ik thuiskwam zat er in de plas op het dak van de schuurtjes een jonge witte kwik. Die plas die ligt daar omdat er geen grind meer op het dak komt. Schijnt beter te zijn tegen de uitdroging van de dakbedekking. Dat opent wel perspectieven, want als een witte kwik hem kan vinden, kan een grote gele hem natuurlijk ook vinden, net zoals ze het winkelcentrum hier 200 meter vandaan kunnen vinden... Ik zou het niet erg vinden om hem op mijn tuinlijst te hebben....

Jonge witte kwikstaart.

Even later, ik ben bezig die witte kwik te determineren (ik zie ze niet dagelijks en al helemaal geen jongen...), landt in de spar van de buren de residente jonge bonte specht op het voedernetje. Nou wil je dat eigenlijk helemaal niet zien natuurlijk, dat netje, maar ik denk, zonder voedernetje ook geen specht, dus vooruit maar.

Jonge grote bonte specht, te herkennen aan zijn geheel rode petje.

Double dip wordt double trip

Net als zondag de steppekievit werd ook de hop in Amsterdam later op de dag weer terug gevonden. Ik kon de verleiding niet weerstaan en ben na werktijd teruggegaan. En met succes. In de bouwput die de omgeving van het Shellgebouw Overhoeks nu is fladderde hij rond. Even op de weg zittend liet hij zich even mooi bekijken door de van Phil geleende verrekijker (Phil, bedankt). Voldaan toog ik voor de 2e keer op een dag huiswaards. Omdat ik toch moest wachten op de vertraagde trein heb ik me in de tussentijd maar getrakteerd op een lekkere pastamaaltijd. Thuis op de stoep bedacht ik dat ik mijn huissleutels op kantoor had laten liggen.Gelukkig heb ik altijd een reservesleutel in mijn portemonee zitten, dus kon ik toch gewoon naar binnen.

Foto's Lesbos en Witrusland

Volg de links voor foto's van Lesbos (22 t/m 29 april 2011) en Wit-Rusland (26 mei t/m 6 juni 2011).

Double dip

Zondag was ik in Flevoland. Gewoon om lekker te vogelen, maar ook om te proberen de daar gemelde steppekievit te zien. Dat mislukte helaas, al zagen we daarvoor in de plaats een zwarte ooievaar. Ook leuk. Vandaag tussen de middag een uurtje vrij genomen om de in Amsterdam ontdekte hop te proberen. Hij zit tenslotte vlak bij het CS. Helaas mislukt ook deze poging. Een double dip dus voor mij deze week.

Nachtzwaluwen

Gisteravond (vrijdag 8 juli) was er een nachtzwaluwexcursie van afdeling Doorn/Driebergen van de VWU naar de Leusderhei. Om 10 uur verzamelen 16 deelnemers zich op de parkeerplaats van het pannenkoekenhuis aan de Doornseweg. Bert van 't Holt, die het gebied al sinds 1975 inventariseert is onze excursieleider en vertelt van te voren wat over het gebied en over de nachtzwaluwen. Het gebied is militair oefenterrein en daarom normaal niet toegankelijk. Om kwart over 10 lopen we terrein in. Al vrij gauw zien en horen we een baltsende houtsnip 'niezend' overvliegen, en niet lang daarna het eerste roepje van een nachtzwaluw. Een mannetje vliegt op uit een den achter ons en blijft wat onrustig om ons heen vliegen, ondertussen steeds roepend. Hij komt zo dicht bij dat we zijn oogje kunnen zien. Omdat het net begint te schemeren kunnen we allen kenmerken, waaronder de witte vlekken op vleugels en buitenste staartpennen goed zien. Pas 10 minuten onderweg en al zo'n mooie waarneming!! Al gauw lopen we verder, want het vermoeden is dat het vrouwtje vlak bij op het nest, wat niet meer dan een kuiltje in de grond met maximaal 2 eieren is, zit. Het mannetje blijft ons een paar minuten volgen. Hij brengt ons weg tot de rand van zijn territorium. Ondertussen horen we aan de andere kant van het pad een ander mannetje zingen. Even later als we ongeveer op het hoogste punt staan (ca 50m boven NAP) horen en zien we tenminste 3 mannetjes zingen en roepen. Eentje komt steeds terug op het zelfde boompje, ongeveer 75 meter bij ons vandaan en steekt dan mooi af tegen de snel donker wordende lucht. Rond 11 uur wordt het stil, en na nog even van het uitzicht te hebben genoten - je kunt hiervandaan tot Veenendaal zien - keren we terug naar de parkeerplaats. Het is inmiddels helemaal donker geworden. Om even voor 12 uur zijn we terug bij de auto en om 10 over 12 ben ik weet thuis. Voldaan en met jaarlijst soort nummer 183 in the pocket. Het zal even duren voor ik weer zo mooi nachtzwaluwen zal zien...

Krekelzanger, 't kost wat moeite, maar dan heb je ook wat.

Vrijdag werd in de buurt van de stad Groningen een krekelzanger ontdekt. In het weekend had ik geen zin/tijd om er heen te gaan, en bovendien waren er werkzaamheden aan het spoor, waar door de reis, die normaal ruim 2 uur duurt, tegen de 3 uur zou duren, toch ff wat te veel van het goede. Daarom vanmorgen (Niet te vroeg, ik heb tenslotte vakantie) in de trein naar Groningen geklommen. Om kwart over 1 was ik ter plaatste en ik was de fiets nog aan het wegzetten toen ik 'm al hoorde. Even later had ik 'm ook in beeld. In eerste instantie ernstig verscholen tussen de takken van een hondsroos, maar na een half uurtje geduld verscheen hij even mooi in beeld. Ik heb ook een filmpje gemaakt, maar dat is een filmpje van de struik, met het geluid erbij.

Zo gaat het nou altijd...

Zoals je ziet kom ik al weer een tijdje niet tot bloggen. Ik zal het verhaal van Lesbos binnenkort (in enigszins telegramstijl) afmaken en ook het verhaal van Wit Rusland toe gaan voegen. Intussen is de jaarlijst al weer een behoorlijk stukje gevorderd. Gisteren (zondag 19 juni) een poging gewaagd de grauwe fitis in Alphen aan den Rijn te twitchen. Dat lukte, met wat geduld welliswaar, heel aardig. Ik had de trein van even voor 1 uur uit Bilthoven en was een klein uurtje later in Alphen. Daar een OV-fiets gehaald en al gauw fietste ik in de aangegeven wijk rond. Er waren meer vogelaars ter plaatse, maar hun gezellige gekeuvel en geklit in diverse groepjes gaf al aan dat de vogel niet in beeld was. Verschillende malen het wijkje omfietsen, een keertje links om, een keertje rechts om, hier en daar eens even luisteren, leverde niets op. Dan maar een poosje kletsen met deze en gene, er waren tenslotte genoeg (semi) bekenden. Tegen 4 uur, juist toen ik besloten had dat het maar weer tijd was om naar huis te gaan begon iedereen in auto's of op fietsen te springen of hard te rennen. De vogel was een eindje verder op weer gevonden! Op de brug over de Oude Rijn stonden we even later met zijn allen te luisteren naar een onverstoorbaar zingende grauwe fitis. Hem zien was nog even andere koek, maar een vriendelijke meneer aan de Frederik Hendrikstraat vond al die comotie wel leuk en liet ons in zijn tuin om beter te kunnen kijken en ja hoor, zwaaiend in de wind liet het beestje zich ongeveer een minuut lang goed bekijken. Alle kenmerken waren te zien. Duidelijke oogstreep, veel grauwer (hij heet tenslotte grauwe fitis) dan onze gewone fitis, vleugelstreepje. De zang er bij maakte elke twijfel overbodig. Soort 180 voor de jaarlijst, en 282 voor de lifelist, want dit was een lifer voor mij, is (wat mij betreft) onweerlegbaar binnen. Pas als de CDNA (Commissie Dwaalgasten Nederlandse Avifauna) hem beoordeeld heeft mag ik hem officieel tellen, maar dat is niet meer dan een formaliteit, het beestje is zo uitvoerig gefotografeerd en de zang door veel mensen vastgelegd. Overigens klopt de telling hier nu weer. Zal proberen dat zo te houden.