Sperweruil in de herhaling

Ik had 'm natuurlijk zondagavond al gezien, maar het bleef kriebelen, ik wilde 'm ook nog graag bij daglicht zien en eventueel ook fotograferen. Dus dinsdagmiddag, nadat de vogel weer gemeld was, een paar uur vrij genomen en wederom naar Zwolle afgereisd. Daar werd ik niet teleurgesteld. Er waren weer veel vogelaars en fotografen aanwezig en de uil zat lekker dichtbij, zich niets aan te trekken van al die drukte onder hem. Hier dus een paar foto's

Aan aandacht geen gebrek

 

Op je gemakkie in je boom. Mooi hoor!

Die ogen!

Geen kouwe voeten, zo met je mofje eroverheen...

Nogmaals... Die ogen. Dwars door je ziel.

...

Kan je ooit uitgekeken raken op zo'n fraai beest... Ik niet. Maar toch na 1,5 uur vergapen weer op huis aan. In de trein lees ik de melding van een Laplanduil in Ede. Enig speurwerk wijst uit dat dit om een ontsnapte kooivogel gaat. Die laten we dus maar links liggen

Sperweruil, wat een mooi beest!

Zondagavond 24 november kwam om 8 uur de melding dat er in Zwolle een Sperweruil zou zitten. Ik heb me - in tegenstelling tot vele andere keren - geen moment bedacht en ben onmiddelijk in de trein gesprongen. In de trein trof ik een andere vogelaar, die weliswaar gewoon in de trein op weg naar huis zat, maar ter plekke besloot mee te reizen tot Zwolle. In Zwolle aangekomen gauw een OV Fiets gehaald en om 21:50 stonden we in het romantische schijnsel van de verlichting van het BP tankstation aan de IJsselallee oog in oog met een prachtige Sperweruil. Wat een beest, en wat een twitch. Het personeel van dat tankstation zal niet gesnapt hebben wat ze overkwam. Meer dan 30 auto's stonden kris kras neergesmeten, want geparkeerd kon je het niet noemen. Het was een gezellige boel en zelfs de NOS was er om een reportage te maken.

Ook de nachtwaker van de NS kwam poolshoogte nemen.

Tevreden, maar eigenlijk nog niet voldaan zat ik om 10 voor 11 in de trein naar huis.

Argh!

Al dik 10 maanden geleden dat ik hier voor het laatst iets pende. Niet dat er in die tijd niks gebeurd is... De tijd gaat zo snel dat ik er nauwelijks aan toe kom alles wat er gebeurt te memoreren. Voor je het weet is het 2 weken verder en is waaraan je plezier beleefde niet meer dan een vage herinnering. En dan is er ook nog die nieuwe hobby die begin dit jaar zijn intrede deed... Haken.
Even kort recapitulerend: In januari deed ik mee aan de Foot It challenge, zoveel mogelijk vogels waarnemen te voet op loopafstand van je huis. De verslagen daar van kun je hier,  hier en hier lezen (in het Engels omdat het initiatief in Engeland begon). Volgend jaar weer wat mij betreft. De jaarlijst staat inmiddels op 204, met als krenten Terekruiter (2, een diep in Zeeland en een week later 1 bij Spaarnwoude), Kleine Klapekster bij Warmond, op dezelfde - koude - eerste juni als de Terekruiter bij Spaarnwoude. Verder leverde Texel een aantal fijne dingen, Aziatische roodborsttapuit en Bladkoning op 22 september en op 12 oktober een Struikrietzanger en een Bergfluiter (die mogelijk nog Balkan Bergfluiter wordt, maar daarover is de jury - de CDNA - nog in beraad). De lijst van vorig jaar zal ik denk ik niet evenaren, maar alles boven de 200 is meegenomen.

En dan is er nog die nieuwe hobby, haken... Als dolletje zei ik eind vorig jaar tegen vriendin Annemiek, toen we bij een kraampje met o.a. haakpakketjes stonden op de wintermarkt van landgoed Oostbroek, dat me dat wel gezellig leek, met zijn twee-en bij met een haakwerkje op schoot in ons warme huisje op Texel. In januari verraste ze me met een avondje haakcursus in Amersfoort. Ik was meteen verkocht, zij zelf is niet verder aangestoken met het haakvirus. Inmiddels heb ik 2 colsjaals, een paar polswarmers, een paar babydekentjes, een poncho, een shirt, een paar telefoonhoesjes en een vest gehaakt en heb ik momenteel een ander shirt op de naald zitten. Ik zal wat foto's opsnorren en hier nog bij plakken.

Telefoonhoesje no.1.

 

En nr. 2.

Poncho. 70 vierkantjes...

Overzicht 2012

2013 is inmiddels 5 dagen oud. Hoe is 2012 geëindigd als het gaat om vogellijstjes? De jaarlijst is afgesloten op 233. Een aantal soorten die er eigenlijk gewoon bij horen zijn niet meer gelukt. Daaronder Wilde Zwaan, Strandleeuwerik en Sneeuwgors. Hoopte eigenlijk dat die op Texel nog zouden lukken, maar helaas. Wel zagen we een mooie Velduil. Lastig gevallen door 2 kraaien gaf hij ons de kans hem langdurig te bekijken.

Steppeklapekster, nr. 229.

Jaaaa, eindelijk kan er weer eens getwitcht worden... Afgelopen zaterdagavond werd er aan de Zuidkant van Texel een Steppeklapekster (Lanius palliddirostris) ontdekt, de 2e voor Nederland. De vorige dateert van 1994... Met dichtgeknepen billen gewacht en gehoopt dat hij er vandaag nog zou zitten. Zondag andere afspraken, maandag en dinsdag werkverplichtingen, maar vandaag kon het. En gelukkig werd hij vanmorgen om even over acht uur gemeld. Met de 1e trein na negen uur (jawel, ons ben zunig) richting Den Helder en Texel. Om half twaalf de boot op en om twaalf uur oog in oog met wat nog het best te omschrijven is als een vuilig bruine klapekster... Wat een fraai beest. Grote snavel, en waar onze klapekster scherp grijs-wit-zwart gekleurd is, is deze mooi zacht beige en grijsbruin. Hij is supermak en laat zich van alle kanten uitstekend bekijken. Hij heeft een vast uitkijkpunt op een met groen doek afgedekte hoop bloembollen.

 Je zag hem er verschillende keren vanaf duiken, maar steeds kwam hij weer terug. Hij kwam ook weer even in de struikjes op het dijkje zitten, precies toen het zonnetje even doorbrak.

Maar algauw weer terug naar de uitkijkbult. Op eens is hij weg, maar even later komt hij zwaarbeladen met een grote veldmuis aangevlogen en landt onder in het struikje op de dijk. Lange tijd is hij vervolgens bezig de muis op te prikken op een takje. (zie filmpje) Al vrij gauw is er van de muis niet veel meer over dan een wat bloederige massa met wat sliertjes vacht en een staartje. Het kopje plukt hij er als eerste af en wat hij er mee doet is niet helemaal duidelijk, het lijkt of hij het ergens apart opbergt, maar hij komt likkebaardend weer te voorschijn... Hij heeft het dus misschien ook wel opgegeten... Ik hoor van een lokale vogelaar dat de Zwarte ooievaar die al sinds augustus op het eiland zit vandaag nog vlak in de buurt gezien is. Die ga ik dus ook nog even proberen. Helaas zit ie niet meer op de plek van vanmorgen. Aangezien er een harde Zuidwester staat, pal tegen als je naar de boot fietst ga ik niet al te ver. Alles wat ik lekker met de wind mee zoef moet ik ook weer terug ploeteren... De akkers zitten, net als eerder vandaag op het vaste land, allemaal vol met Koperwieken, Kramsvogels en ik geloof dat ik nog nooit zoveel Merels gezien heb.... Ik bekijk ze nauwkeurig, je kunt tenslotte nooit weten of er stiekem een Beflijster tussen zit... Ik haal bij de pont een portie frietjes, met de bedoeling die op de boot van drie uur op te eten, maar het waait inmiddels zo hard dat meer dan de helft overboord waait. Wat overblijft is al gauw koud.... Ik haal nog precies de trein van vier over half vier en ben om kwart voor zes weer thuis. Een lekker gevoel, een geslaagde twitch!

Baksel

Clafoutis van pruimen.... Lekker!!!

Inmiddels 216, nog 3 te gaan...

Afgelopen dinsdag was ik in de Flevopolders. Altijd leuk en productief als je op de bonnefooi gaat, maar dit keer ging ik met een specifiek doel. Langs de Oostvaardersdijk, net buiten Almere worden al sinds mei Woudaapjes gemeld. Ooit als klein kind heb ik er eens een gezien in de Biesbosch (meen ik me te herinneren) en zo'n 10 jaar geleden heb ik er een gehoord bij Tienhoven. Dus heb ik mezelf met fiets en al in de trein gehesen en ben vanaf station Almere Muziekwijk naar de aangegeven plek gefietst. Daar - na wat zoeken naar de juiste weg in woonwijken in aanbouw - aangekomen kwam ik een mij bekende vogelaar tegen. Hij had het Woudaapje pas nog gezien. Nu was het wachten... Na een klein half uurtje kwam hij aangevlogen en plofte in het riet neer. 5 minuten later kwam hij daar weer uit en vertrok weer in de richting van wat plasjes verderop. Een inmiddels ook gearriveerde lokale vogelaar vertelt dat het hoogstwaarschijnlijk een broedgeval betreft en dat er inmiddels jongen zijn, aangezien het mannetje als een soort metronoom heen en weer vliegt tussen 1 vaste plek in het riet en de fourageerplaats bij de plasjes verderop. En inderdaad, ca 20 minuten na vertrek keert hij weer terug, ploft op dezelfde plek in het riet en vertrekt na ongeveer 5 minuten weer. Dit gebeuren aanschouw ik zo een anderhalf uur, en ondertussen komen natuurlijk ook andere vogels voorbij. Een man bruine - en blauwe kiekendief komen jagend over de rietkraag zeilen, 3 koekoeken vliegen luid koekoekend en giechelend achter elkaar aan, een lepelaar komt voorbij en een min of meer constante stroom aalscholvers en grauwe ganzen trekt over mijn hoofd, of wel richting IJsselmeer, of de andere kant op richting polders. Als het begint te regenen besluit ik nog even naar de hut de Oeverloper te gaan. De eerder genoemde lokale vogelaar had daar eerder die dag een roerdomp gezien, een reigersoort die je bepaald niet dagelijks ziet. In de hut tref ik de zelfde vogelaar, en inderdaad zit de roerdomp er nog steeds, zomaar open en bloot. Hij zet ineens al zijn veren op, maakt een paar rare bokkesprongen, en vangt vervolgens, of er niets aan de hand is een visje (oid). Even later vliegt hij op en landt nog wat dichterbij zodat we hem nog beter kunnen bekijken. Hij sluipt tussen de biezen en lisdodden door en je kunt ineens goed zien dat het maar een smal beest is. Hij lijkt een oogje te hebben op een jonge meerkoet, maar laat die toch maar voorbij zwemmen, aangezien de begeleidende oudervogel alles en iedereen in de fel verjaagt. Even later is de roerdomp ineens tussen het riet verdwenen. Verder lopen er hier een 7-tal kleine zilverreigers, witgatjes, kieviten, scholeksters en verder op in een slootje zit nog een grote zilverreiger.